Gentrification Gentrifizierung Gentrificatie May08

Gentrification Gentrifizierung Gentrificatie...

Tijdens mijn laatste Berlijntrip vroeg iemand op Twitter mij wat ‘the next big thing’ in Berlijn was. Een aantal jaren geleden had ik hem dat meteen verteld maar vandaag de dag vraag ik eerst waarom hij zoiets wil weten. Een kleine onbetekenende daad wellicht. Om niet al te veel toeristen naar nieuwe, hippe locaties te lokken.  Een kleine daad want het probleem van gentrificatie is natuurlijk veel groter. Maar heeft zeker ook met toerisme te maken. Het holt als een naar buitendraaiende spiraal Berlijn uit. Althans als je het vanuit het perspectief van de ‘normale’ Berlijner bekijkt. Vraag blijft in dit soort zaken altijd wie dat dan is? De Schwabin die hier met haar gezin is komen wonen? Het hippe expatstel? Of Ali uit Kreuzberg en Tante Emma in Charlottenburg die hier al jaren wonen? Je bent geneigd om het laatste te zeggen maar steden veranderen gelukkig en hun bevolkingssamenstelling ook.  Gentrificatie  Toch zie je in vele grote metropolen een patroon. Een patroon van wijken waar wellicht Am Anfang niemand wilde wonen of bevolkt werden door de Ali’s en Tante Emma’s. Vervolgens ‘ontdekken’ de autonomen, krakers en/of kunstenaars het en die maken het ongewild een stukje ‘hipper.’  Dan komen de studenten, vervolgens de eerste koffietentjes, de hipsters, de boekjesschrijvers en dus de Libelle-vrouwen en dan wonen er ineens upper middle class families. Prenzlauer Berg is daarvan in Berlijn het perfecte voorbeeld. Mitte ging PB voor en nu speelt het nog steeds sterk in Friedrichshain en Kreuzberg. In dat laatste stadsdeel moesten zelfs ooit buurtbewoners worden gescheiden van airbnb-toeristen omdat de laatsten agressief werden bejegend.  In Berlijn stijgen de huren hard al zijn ze nog niet op het niveau van andere wereldsteden, toch is er een groeiend protest. Tegen te veel airbnb (drijft de huurprijzen...

Een kleine, niet zo’n fijne Twitter-case...

Ik ben een fan van Scotch & Soda. Fijne kleding en ik koop er best veel. Kwaliteit is zeer redelijk en eigenlijk heb ik nooit klachten. Tot ik laatst een winterjas kocht en elke keer als ik de rits wilde sluiten er stof tussen bleef hangen. Eerst doe je nog voorzichtig maar dan irriteert het en ga je rukken en snukken. Elke keer als je de rits sluit een negatieve merkbeleving van Scotch. Dat hoort niet zo en ik besloot dit (met foto) te melden op Twitter. Met de vraag of daar iets aan gedaan kan worden want: super irritant. Ik check of het account actief is (zou eigenlijk altijd zo moeten zijn trouwens) en constateer dat ze op Twitter soms in ieder geval reageren. Helaas niet bij mij. Op 10 januari plaats ik een bericht met vraag (zie foto’s). Op 12 januari nogmaals en daarna nog minstens twee keer (waarvan een keer best flauw, ik geef het toe) gevraagd of ze op zijn minst wilden reageren. Mezelf bekend gemaakt als vaste klant maar helemaal niets!           Dat knaagde aan mijn loyaliteit en merkbeleving. Afgelopen zondag was ik bij Scotch Eindhoven in de zaak en vroeg daar dan maar wat ze ermee konden doen. Een uiterst klantvriendelijke bedrijfsleider zag mijn schade deed niet moeilijk en ruilde hem meteen om voor een nieuwe jas. Prachtig! Ik meld dat dan op Twitter (dat ik online niet maar in de zaak wel geholpen ben) en krijg dan ineens wel reactie. ‘Bedankt voor je feedback.’                       Ik verbaas me erover dat dit in 2018 nog gebeurt. Zoveel tweets komen er niet binnen. Niet afhandelen is nooit een optie. Een klant verliezen is makkelijk een...

TIPS DDW (Dutch Design Week) 2017 in gewoon Nederlands...

Goed. Kun je in één dag álle locaties van de Dutch Design Week zien? Dat kan niet. Maar ik heb vandaag wel een poging gedaan. Zoals elk jaar eigenlijk. En elk jaar wordt het moeilijker. Ik beschrijf in dit artikel elke locatie kort en laat wat foto’s zien. Ook geef ik aan of het geschikt is voor de relatieve beginner, de wat gevorderde bezoeker en of het geschikt is voor kinderen. Om met die laatste categorie te beginnen: op Strijp-S is De Ontdekfabriek open en dat is altijd een hit. Ik begin met mijn top 5, oftewel ook eigenlijk wel de must-sees, daarna een ‘Geheimtipp’ en drie verborgen pareltjes en daaronder weer een korte impressie per locatie en per area. Veel plezier op de #DDW17 Eerst nog even twee routes: Voor beginners: Piet Hein Eek, Klokgebouw, Graduation, Modebelofte, Kazerne. Met (jonge) kinderen: Enversed, Ontdekfabriek, Modebelofte (maar dan de robots die daar staan en die je zelf kunt bouwen), Woonbedrijf, Gemeentehuis en op Sectie-C is er bij de ingang een speurtocht voor kinderen te krijgen voor 2 Euro. Super leuk om zo design en kunst te ontdekken! Ik krijg veel vragen over openingstijden. Bijna alle locaties zijn open van 11-18. Na 18 zijn open: Graduation Show (op donderdag, vrijdag en zaterdag tot 20), Dutch Invertuals (tot 20) en Sectie-C (tot minimaal 20). Bij Piet Hein Eek en Kazerne is iig horeca zeker ook tot later open.  1. Sectie-C Hoewel minder rauw dan jaren geleden is dit nog steeds dé plek om met het hele gezin ‘design’ te ontdekken. Van conceptueel tot kant en klaar product. Alles is er te zien in een ongedwongen sfeer en je loopt ook zó de ateliers nog binnen. Sommige exposities zijn wat meer gecureerd dan vroeger maar de sfeer met houtvuurtjes (op de Burning Barrel 😉 ) is er nog steeds te vinden. Ook de ingang en uitgang zijn tegenwoordig gereguleerd dus je moet nóg verder fietsen! Maar dat is het waard dus laat je daarna verrassen en kruip en sluip overal door. TIP: Plan Sectie-C het liefst op het einde van je DDW-dag, dan is het het leukst en gaat de zon ook nog eens prachtig onder over de ‘hoofdstraat.’ 2. Design Academy/Graduation/Witte Dame Waarom? Daarom! Omdat het nog steeds het hart is van de Design Week. Hier presenteren jonge mensen hun kijk op de toekomst. Hun vindingrijkheid en hun zinnige en misschien op het eerste gezicht onzinnige oplossingen. Neem nu Timothy Liang Chun Liu die in het kader van zijn ‘social design’ afstudeerproject nadacht over onze verhouding t.o.v. mobiele telefoons. Hij verzon een telefoon die het beter doet als je hem op een afstand houdt. Om zo een welkome afstand tot de gebruiker te kweken en de gebruiker innovatieve oplossingen (zoals een ballon) laat verzinnen om bijvoorbeeld toch snel te kunnen downloaden. Staaltje conceptueel denken waar ik van houd. Tip: Ga als het kan doordeweeks. Dan is het stukken rustiger. Wel tref je dan doorgaans minder studenten die hun werk kunnen toelichten. Doodskist met begroeiing 3. Dutch Invertuals/Design Perron Ik zeg het maar eerlijk. Ik ben verliefd op Wendy Plomp als curator en ook verliefd op deze expositie. Elk jaar kijk ik weer uit naar een nieuwe ontmoeting en nooit word ik teleurgesteld. Let op! Dit is wel voor mensen die van conceptueel design houden. Dit jaar is er een soort ode aan alle kunstenaars van dit collectief. Op een grote ronde schijf liggen belangrijke attributen uit hun ateliers en in de buitenring concrete producten die ze maken. Ik vind het weer prachtig! En het kan aan mij liggen maar het ruikt daar ook nog eens altijd lekker! Tip: Even verderop aan het designperron nog een tweede expositie o.l.v. Dutch Invertuals samen met Luxaflex. ‘Enlighten’ laat zien hoe designers naar raamdecoratie kunnen kijken. 4. Manifestations/Veemgebouw 8e en 9e etage Veelal jonge kunstenaars laten op twee verdiepingen zien welk plaats ons lichaam inneemt tussen de...

Bauhaus Dessau

BAUHAUS Je zult als student maar les krijgen van Klee, Kandinsky, Moholy-Nagy of Gropius. In de jaren twintig kon dat bij Bauhaus in Dessau. Een bezoek aan dit UNESCO werelderfgoed stond al heel lang op mijn lijstje. Vandaag toog ik dan eindelijk naar Dessau om het woonwerkgebouw van Gropius met eigen ogen te zien. Ik was vooral ook benieuwd naar de Meisterhäuser. Om 8:07 weg uit Berlijn om maar net op tijd te zijn voor de rondleiding van 11:00 (werkzaamheden, normaal kost het je een dikke twee uur). Ik ben fan van Bauhaus. Prachtige strakke lijnen. Veel wit en grijs en zo modernistisch als de neten. Ik hou daar zo van! Toen revolutionair en nu tijdloos mooi. Studenten woonden in het complex. De school was daar ook en de werkplaats was het hart van het gebouw. En Gropius zelf had een evenzo stijlvol kantoor. Alles zoveel mogelijk open zodat je kon zien wat er gemaakt werd. Ruimte om te experimenteren met materialen. Wat moet je je als student heerlijk hebben gevoeld hier. Beïnvloed door De Stijl en Mondriaan schiep Gropius hier iets wat zijn tijd ver vooruit was. Strak. Functioneel en vooral ook industrieel. Eenvoud en stijl gaan prima samen. Oordeel zelf maar hoe gaaf! Bauhaus Dessau Bauhaus Dessau Bauhaus Dessau Bauhaus Dessau   MEISTERHÄUSER Even verderop in de straat staan de vier woningen van de directie en leraren. De directeuren Gropius, toen Meyer en daarna Mies van der Rohe woonden in de eerste villa (met garage!). De andere villa’s waren tweekappers die door vooraanstaande leraren werden bezet. Ze moesten toen bijna de helft van hun salaris betalen aan huur maar ik zou dat zo ook doen. Wat een gave huizen! De villa van Gropius is in WO2 bijna in zijn gehele platgebombardeerd. Alleen...

Hoera! Vijf jaar DOK040!...

              Het lustrum van DOK040 Op de dag af vijf jaar geleden startte ik met DOK040, online strategie en advies, marketing en communicatie. Ik gaf destijds al veel workshops en presentaties maar deed dat ‘erbij’ maar vond het zo leuk dat ik dat wel ‘voor mezelf’ wilde doen. En dat was een grote misvatting. Want ik doe het zeker niet alleen voor mezelf maar voor al die mooie en fijne opdrachtgevers die ik gehad heb en vooruit heb kunnen helpen in de online jungle. Omdat ik niemand tekort wil doen hier een fijn overzicht: http://dok040.nl/wat-deed-ik Het waren vijf fijne jaren in vrijheid. Ik werkte overal. En vooral ook in mijn fijne kantoortje op Strijp-S. Niet alleen mijn opdrachtgevers maar iedereen in mijn omgeving zeer bedankt! En nu weer vooruit kijken. De foto werd genomen in Doel. Waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Juist daar bedacht ik nieuwe doelen. Nieuwe horizonten. Op naar de 10! Samen met...

Tips Dutch Design Week 2016 (2017 volgt zaterdag) ( DDW ) in gewoon Nederlands...

EDIT 2017: VANAF ZATERDAGAVOND WEER NIEUWE TIPS VOOR 2017. Ik vind het belangrijk dat ik het eerst zelf beleefd en gezien heb. Vandaar geen tips vooraf maar wel zo snel als het maar kan. Als fan van het eerste uur, vrijwilliger, blogger, adviseur en liefhebber van de DDW (Dutch Design Week) wordt mij elk jaar gevraagd om tips. Sinds een aantal jaren schrijf ik zo snel mogelijk na de eerste dag een blog met wat tips en highlights. Ik fiets dan de hele dag als een dolle door de stad maar dat is met de DDW-vibe alsof je op wolken rijdt. En dus maak ik ook graag in 2016 deze blog. Deze blog wordt de hele week nog aangevuld.   Wat moet ik zien als ik…. …DDW maagd ben: Kazerne, VDMA, Graduation, Veemgebouw, Klokgebouw, Piet Hein Eek (in die volgorde, op de fiets 😉 ) …van een fijne ongedwongen sfeer hou: Sectie-C, NRE-terrein, TAC, Ketelhuisplein, Hallenweg. …van conceptueel hou: Dutch Invertuals, Modebelofte, Kiki & Joost (dat is nog veel meer maar het moest ergens onder vallen 😉 )  en een beetje Manifestations …met kinderen vanaf 7 ben:  Ontdekfabriek, verdieping 7 Veemgebouw, schommelen op Ketelhuisplein en ik denk dat ze Maarten Baas ook leuk vinden! Sectie-C Nog steeds mijn absolute favoriete locatie. Ook al betaal je per dag 2 Euro extra (weektarief 5 Euro). Hier loop je nog tussen de machines en laptops die mooie dingen maken. En dat doen die apparaten niet zonder mensen. De (jonge) designers en artiesten tonen hun ateliers en producten op een niet pretentieuze manier. De sfeer op Sectie-C is altijd goed. Genoeg horeca, (Claire kookt heerlijk) veel fijne vuurtjes en een chille sfeer. Loop er gewoon rond, duik links en rechts een atelier in, bekijk in de grote ruimtes de gezamenlijke initiatieven en ga daarna...

Een uiltje knappen…...

Deze week verscheen mijn column in het eerste nummer van de Strijp-S koerier. In mijn kantoor op de zevende etage van de Apparatenfabriek ligt een grote grijze zitzak. Ik knap daar wel eens een uiltje. Even tussen de middag een powernap. Maar nooit zonder een klein schuldgevoel. Mijn vader werkte ruim veertig jaar voor de NV en knapte nooit uiltjes op Strijp-S. Ik denk dat hij van een afstand niet eens veel verschil zou zien. De gebouwen staan er grotendeels nog en de klok op het Klok-gebouw tikt nog steeds de minuten rond. Dichterbij gekomen zou hij zich verbazen over de transitie. Over de horeca, de andere bedrijvigheid en vast ook over de loze leidingen boven zijn hoofd. Want wat heb je daar nu weer aan? Ik zou een arm om hem heen slaan (het is immers best bijzonder dat hij weer terug is) en we zouden denk ik samen op een bankje in de zon gaan zitten. Op de Torenallee. Ik zou hem laten vertellen over zijn werkzame leven bij Philips. Hoe dat ging toen. En tegelijkertijd zou ik vertellen over het nieuwe werken. Dat ík nu ook op Strijp-S werk. Maar niet voor die gloeilampenfabriek. Dat heel veel jonge en oude mensen heel veel verschillende gave dingen doen hier. Dat er geen prikklokken meer zijn. Dat je je bammetjes niet hoeft mee te nemen. Er überhaupt geen officiële pauze is. Dat je hier kunt sporten en naar de film kunt. En dat je zomaar, als je wilt, een uiltje kunt knappen. En dan hoor ik hem gewoon zeggen: ‘Wa un gekkigheid, uiltjes knappen doede moar in oew eige tijd.’ En precies dát is het. Mijn eigen tijd. 2016 op Strijp-S en ik geniet er met volle teugen van.  ...

Unesco werelderfgoed in Berlijn Apr30

Unesco werelderfgoed in Berlijn...

  Op de Unesco werelderfgoedlijst staan in Duitsland 37 cultuur- of natuurmonumenten die voor het wereldnageslacht behouden moeten blijven. In Nederland staan tien monumenten op die lijst. Waaronder de Amsterdamse grachtengordel en de Van Nellefabriek in Rotterdam. In Berlijn vermeldt de lijst naast de Museuminsel en de sloten (kastelen) en tuinen rondom Slot Sanssouci nog zes ‘Wohnsiedlungen’ van de modernen. Gisteren bezocht ik er vijf op één dag (eentje zag ik al eerder). De zes door de UNESCO uitgekozen woonwijken in Berlijn ontstonden tussen 1913 en 1934. Architecten van het klassieke modernisme, met name Bruno Taut, Hans Scharoun en Walter Gropius gaven op het hun eigen architectonisch niveau reactie op de woningnood na de Eerste Wereldoorlog. Ze maakten moderne, betaalbare woningen met een keuken, badkamer en vaak een balkon in huizen met licht, lucht en zon. In tegenstelling dus tot de vele ‘Mietskasernen’ die in die jaren uit de grond werden gestampt met vaak donkere achtertuinen en zijvleugels.  De hoogwaardige architectuur, de aparte bouwwijze, het werken met kleuren en de plattegronden waren een voorbeeld voor vele architecten in de 20e eeuw. 1.  Gartenstadt Falkenberg; Tuschkastensiedlung Dit is de oudste wijk van de zes en ontworpen door Bruno Taut. Zijn motto: ‘Farbe ist Lebensfreude’ komt in deze ‘verfdooswijk’ goed tot uiting. Het is een kleine fijne wijk net achter het S-Bahn station Grünau. Als je er, zoals ik, op een zonnige dag doorheen wandelt waan je je in een dorp maar dan wel een dorp waarvan je een glimlach op je gezicht krijgt. Waar in Berlijn: S-Bahn Grünau achteruitgang en borden volgen (500 meter lopen)   2. Britz: Hufeisensiedlung Bruno Taut tekende voor het bijzondere ontwerp. Taut was deel van de beweging ‘des Neunen Bauens’ die zoals gezegd met nieuwe efficiënte  methoden en inzichten bouwden. ‘Hufeisen’ betekent hoefijzer...

Was ik maar een kat, dan had ik er alvast negen…...

In de avondzon op een balkon. Ergens in Nijmegen op de 10e verdieping van een studentenflat. Ik drink een biertje. Het is zomaar een late donderdagmiddag en ik ben 6-vwo scholier. Mijn toenmalige vriendin studeert al in Nijmegen en ik ben op bezoek. Ik zit alleen en laat de zonnestralen mijn gezicht beschijnen. Ik ben onbeschrijfelijk gelukkig. Daar op dat moment voel ik een vrijheid die ik nooit eerder heb gevoeld. Dat ik dat gewoon doe. Een biertje drinken. Geen ouders in de buurt. Geen verplichtingen. Daar zitten en zijn. Vrij zijn. Man, wat is dat gaaf. Nooit meer heb ik dat zó gevoeld.  Een paar weken geleden fietste ik door de avondstraten van Tilburg. Langs hoge statige vooroorlogse huizen. Heel even voelde ik weer wat ik als beginnend student voelde. Een gevoel van stoerheid, van vrijheid. Daar fiets ik dan toch maar alleen in een vreemde stad. De geur van kachels, de neonverlichting en de hoge façades. De keuze van links of rechts. Of rechtdoor. De anonimiteit. Heel even had ik dat gevoel weer. Maar het verdween door mijn door de jaren heen gelouterde brein. Achtenveertig en geen achttien. Het échte eerste gevoel komt nooit meer.  En zo zal ik nooit voelen hoe het is om in een stad als Berlijn op te groeien. Duits als moedertaal te hebben en vreemd op te kijken tegen al die toeristen. Ik heb nooit de helft van mijn leven achter een muur gewoond. Noch in een enclave aan de andere kant. Ik zou dat gevoel wel willen hebben.  Maar dat kan niet. Omdat sommige dingen zich nu eenmaal afspelen in een bepaalde volgorde. Het leven voltrekt zich. het voltrekt zich, deels bepaald door het lot, deels door je omgeving, deels door jezelf. En er is een...

Tips Dutch Design Week 2015 ( DDW ) in gewoon Nederlands...

Als fan, vrijwilliger, blogger en liefhebber van de DDW (Dutch Design Week) wordt mij elk jaar gevraagd om tips. Sinds een aantal jaren schrijf ik zo snel mogelijk na de eerste dag een blog met wat tips en highlights. En dus doe ik dat ook graag in 2015. Dit blog wordt de hele week nog aangevuld. EDIT: Zaterdag 22 oktober ergens ‘s avonds volgt de blog voor Dutch Design Week tips 2016. Bijna alle locaties en een beetje de tips gelden ook voor 2016.  Wat moet ik zien als ik…. …DDW maagd ben: Kazerne, Graduation, Veemgebouw, Klokgebouw, Piet Hein Eek (in die volgorde, op de fiets 😉 ) …van een fijne ongedwongen sfeer hou: Sectie-C, NRE-terrein, TAC …van conceptueel hou: Dutch Invertuals, Modebelofte, Designhuis …met kinderen vanaf 7 ben: Gemeentehuis, Ontdekfabriek, Circulaire Fabriek, Hyperspaces Sectie-C Mijn absolute favoriete locatie. Hier loop je nog tussen de machines en laptops die mooie dingen maken. En dat doen die apparaten niet zonder mensen. De (jonge) designers en artiesten tonen hun ateliers en producten op een niet pretentieuze manier. De sfeer op Sectie-C is altijd goed. Genoeg horeca, veel fijne vuurtjes en een chille sfeer. Loop er gewoon rond, duik links en rechts een atelier in, bekijk in de grote ruimtes de gezamenlijke initiatieven (‘Mickey must die’ is mijn favoriet) en ga daarna buiten zitten met een hapje de een drankje. En o ja, altijd even langs Maarten Coolen gaan. Niet alleen een goede fotograaf met een  interactieve tentoonstelling maar ook gewoon een leuke vent. Vanaf 4 uur is Sectie-C het meest wakker en op zijn leukst! Dutch Invertuals Op de Fuutlaan aan het Design Perron. Aan dat perron zijn links en rechts leuke dingen te zien maar mijn favoriete tentoonstelling is al jaren ‘Dutch Invertuals.’ Wendy Plomp cureert...

Philips is geen Kraftwerk meer

Blauw was ie. Mijn eerste platenspeler die ik voor mijn negende of tiende verjaardag kreeg. Met ingebouwde luidspreker. Mono. Wat was ik daar blij mee. Van mijn eerste zakgeld kocht ik singeltjes die niet meer in de Top 40 stonden. Die waren goedkoper. En ik kreeg van een oom de Autobahn-lp van Kraftwerk, op het Philipslabel uitgebracht. Ik draaide ze allemaal grijs op mijn Philipsblauwe wonder der techniek. Natuurlijk was het een Philips. Alles bij ons in huis was van Philips en zo niet dan toch. Gekocht in de personeelswinkel. Daar kreeg je minimaal 30% korting op de adviesprijs. Moest je wel een personeelskaart hebben. Volgens mij was dat toen een kartonnen kaartje waar je aankopen met een pen op werden bijgeschreven. En uiteraard had mijn vader zo’n kaart. Hij zou bijna 45 jaar voor de N.V. werken. Met plezier en trots. Alles in de omgeving waarin ik opgroeide ademde Philips. De buurman werkte er, de buurman van de buurman ook. De meeste vrienden van mijn vader waren collega’s of ex-collega’s. Elke twee weken plofte de Philipskoerier op de mat. Op elk apparaat in huis stond Philips. In de zomer was er een soort doeland, volgens mij heette het wonderland, in het Philips Ontspannings Centrum. We  gingen geregeld naar het Evoluon, een Philips techniekmuseum. Later toen ik studeerde kreeg ik een bijdrage van het Philips-Van der Willigenfonds en ik kom al ruim 35 jaar in het Philips Stadion. ‘Op een tv staat Philips’ was een gevleugelde uitspraak van mijn vader. En ondanks dat hijzelf een saloncommunist was moest je niet aan Frits Philips komen. ‘Dè is unne goeie!’ Het hoogtepunt in mijn Philipsbeleving vond plaats in mijn puberjaren. Krantenwijken lopen en als je dan een paar honderd gulden had naar de Personeelswinkel in Eindhoven (waar nu het TAC zit) fietsen, in de kneuzenhoek die felbegeerde digitale tuner of versterker kopen en hem dan thuis installeren bij de rest van je apparatuur. Slechts mijn cassettedeck was van een ander merk, altijd een schandvlek geweest eigenlijk. En dat laatste is vreemd. Dat je je bijna schaamde als je een ander merk in huis had. Zo sterk was de band met het merk. Zo sterk was de trots. Ik was trots om op de culturele dag op school een tv-toestel van Philips te demonstreren dat een ingebouwde teletekstprinter had, ik was trots dat Philips de cd had uitgevonden en trots dat op mijn Kraftwerk-lp het Philipslogo prijkte. Trots toonde ik ook later mijn PSV-shirt met daarop de zeven letters van de gloeilampenfabriek uit het zuiden des lands. Trots vertelde ik ook over dat bedrijf aan wie het ook maar horen wilde. Ik had zelfs een Philipswalkman wat uitermate niet stoer was! Het was niet alleen trots maar ook kwaliteit dat mij aantrok. En diepe verbondenheid. Toen ik dan ook in het begin van deze eeuw ergens mijn eerste iPod kocht en niet koos voor de Philipsvariant deed dat nog pijn. Maar het design, de kwaliteit en de vooruitstrevendheid lieten mij voor Apple kiezen. Toen ik echter jaren later mijn kantoor op Strijp-S inrichtte, stond er op mijn presentatie-tv nog steeds Philips. Iets anders was vier jaar geleden nog ondenkbaar. Veel op de oude fabrieksterreinen doet ook nog denken aan de tijden van weleer. Het ademt nog een beetje Philips. En toen zag ik opeens dit jaar op Twitter de mededeling voorbijkomen dat Philips stopte als hoofdsponsor van mijn club. Een andere naam op het mooie shirt. En dat deed me……Niets! Niets als in niets. Een soort van zakelijke mededeling. We stoppen met de een en er zal wel een ander komen. Prima. Over tot de orde van de dag. Maar zo simpel ligt het niet. Ik probeer er al maanden achter te komen waarom het me niets doet. Maar ook waarom ik nooit meer in de personeelswinkel kom, laat staan een Philipsproduct koop. Waarom ik bij onze nieuwe keuken niet aanstuurde op...

Wat een fijn jaar was dat! Jul17

Wat een fijn jaar was dat!...

Eens per jaar blikt Angelique van de Wiel terug op haar zakelijke hoogtepunten. Ik bedenk me al jaren dat ik dat ook moet doen. Even terugkijken om weer met frisse blik in de toekomst te kijken. Komt ie: Het begon na de zomervakantie van 2014 met een aantal Master Classes en het vervolg van het Dutch Design Week Project waarbij ik de medewerkers van mijn favoriete week wat meer ‘Social savvy’ heb gemaakt. Meteen ook begon het rondleidingseizoen. Van de TU tot Griekse studenten en van lokale bedrijven tot de kunstclub Vught, ik heb ze allemaal met plezier in Eindhoven en Strijp-S rondgeleid. Het najaar bestond uit het geven van LinkedIn Trainingen voor CZ, de uitloop van Social Media Strategie voor Vitras en nog een staartje Facebook curriculum voor Woonbedrijf Eindhoven. Ondertussen fotografeerde ik 50 dagen voor Het Parktheater, gaf ik het Muziekgebouw training en maakt ik MU wat wijzer op het gebied van online en cultuur. De marathon Eindhoven werd weer een feestje omdat ik de social activatie van DLL mocht doen. Ondertussen nog een Instagram opdracht voor het Eindhovens Dagblad en een live blog verzorgen voor Adecco. Daarnaast weer een aantal dagen met veel plezier taxi gereden in de DDW-cab. Het mede-bedenken en natuurlijk meedoen met ‘verstoppertje voor volwassenen’ in het Parktheater was ge-wel-dig!  Daarna volgde de Lumens Groep waar ik help bij het ontwikkelen van een social media strategie. En in december deed ik nog een korte opdracht op de High Tech Campus. In januari begon ik voor vijf maanden als interim marketing manager bij Het Muziekgebouw. Een leerzame en intensieve periode volgde. Er wordt daar Champions League gespeeld.  Op 9 februari werd ik ook nog eens officieel docent. 16 uur per week verzorg ik lessen, begeleid ik afstudeerders en maak ik toetsen voor de Fontys...