Opwaaiende zomerjurkjes

‘Bij dertig graden en een rokjesweek heb je als man niet te klagen’. Aldus een collega van mij tijdens de lunchpauze. Natuurlijk kijk ik ook graag naar weinig verhullende niemendalletjes en bruingetinte damesbenen. Maar toch verlang ik, qua dameskleding, in deze tijden altijd weer naar de herfst. De wintercollectie verhult vaak wat niet tevoorschijn moet komen en laat alles over aan de fantasie. Bijkomend voordeel is dat de vaak onappetijtelijke tenen en hielen weer omhuld worden door (liefst gepoetst) leer met een leuke hak. Om maar te zwijgen van het topless zonnen. Voor mij geldt het aloude adagium: ‘bloot slaat dood’. Dit is overigens geen pleidooi voor de burka. Dat is dan weer te donker en net iets te spannend voor mij.

Of denk ik te moeilijk? En is het zoals een oud collega-postbode altijd zei met dit weer: ‘vrouwen laat de rok maar waaien, de wind ken oe toch nie naaien’.