Bekerfinale 1988: Eric, Henk en Ingrid

Vandaag beleef ik mijn achtste bekerfinale met PSV. Ik moest het opzoeken want de beker heeft nooit echt bij mij geleefd. Terwijl het zo mooi begon. Op Hemelvaartsdag, 12 mei 1988 zat ik aan de lange zijde op het Gemeentelijk Sportpark in Tilburg. De eerste bekerfinale voor mij en de eerste bekerfinale in 12 jaar voor PSV. We wonnen van Roda JC. Omdat we dat seizoen alles wonnen. Weliswaar pas na verlenging en met twee! doelpunten van Eric Gerets maar we wonnen. De beker met de kleine oren hadden we alvast, die met de grote oren zou 25 mei volgen.

Wat me verder bijbleef van deze wedstrijd is een beschonken man. Hij zat op een van de eerste rijen en direct na het eerst fluitsignaal draaide hij zich om en riep om ‘Henk.’ Niet een keer, niet twee keer maar de godganselijke wedstrijd. Terugroepen dat je Henk was had geen zin. Hij repliceerde meteen met ‘gij bent Henk nie!’ en diegene die het waagde om twee keer te zeggen dat hij Henk was kreeg ‘moek komme!’ om zijn oren. De verlenging veranderde niets aan zijn wanhopige zoektocht. Henk bleef onvindbaar.

Ik had toen als eerstejaars politicologie-student natuurlijk moeten weten dat Henk er niet was. Die was met Ingrid hele andere dingen aan het doen op deze vrije dag. ‘Dronken mensen en kinderen spreken de waarheid.’ De zoektocht naar Henk en Ingrid begon daar en ik zag het niet! Maar goed dat ik een andere keuze voor mijn doctoraal heb gemaakt.