Mijn PSV DNA

PSV DNAGefascineerd en gebiologeerd was ik toen ik achterop de fiets bij mijn vader voor het eerst de oude hoofdtribune aan de Frederiklaan zag met zijn gebogen roodwitte banen. Ergens in de seventies was dat. Hij fietste weg en in de schaduw van zijn rug keek ik nog een keer om en wist dat mijn hart verpand was aan deze club. Ergens moet een liefde beginnen en bij mij was dat bij de grootsheid van het stadion.

Inmiddels zijn we 16 kampioenschappen verder, die ik allemaal bewust heb meegemaakt. En natuurlijk zeggen de jongens van nu mij minder dan vroeger een Van der Kuijlen, een Van Aerle een Nilis of een Van der Doelen. Tijden veranderen, mensen veranderen, ik verander en Bjorn van der Doelen is ook veranderd.

Één ding blijft. Want dat zit nu eenmaal in mijn DNA. Door mijn vader onbewust erin gestopt op een zomerse dag ergens in de jaren zeventig.

Één ding blijft.

Mijn liefde voor PSV.

 

En mam, deze is dan eindelijk voor jou!