Urbexen in Berlijn Mar29

Urbexen in Berlijn

Ik deed al aan Urban Exploring toen ik een jaar of tien was. Bij ons in de straat stond achter een huis een soort loods annex woning. Het verhaal ging dat er een schrijver had gewoond maar dat die heel ver weg op vakantie was en zelden terugkwam. Na ampele overwegingen bezochten ik met een paar vriendjes de groene loods. Na drieduizend keer omgekeken te hebben glipten we door een openstaand raam. Eenmaal binnen zagen we boeken en flessen onder een dikke laag stof, kleding die nog keurig in de kast hing, een glas op tafel. De ramen klapperden, het rook onbestemd en het was koud binnen. Wij waren op ons hoede alsof elk moment de ‘schrijver’ terug zou keren en ons ‘broek zou laten lopen.’ Elke stap werd weloverwogen gezet, we durfden geen licht te maken en gingen half op de tast door de loods. Elke piep of kraak was spannend. We vonden condooms en rare boekjes. Maar we durfden niet eens hardop te giechelen. We keerden nog een paar keer terug maar het werd nooit zo opwindend als die eerste keer. Die opwinding ervaar ik wel weer een beetje als ik hier in Berlijn weer eens door een hek glip of  onder een afzetting doorrol. Eigenlijk moet ik dat op mijn leeftijd niet meer doen. Maar mensen, het is o zo gaaf! Ik heb al behoorlijk wat vervallen terreinen en panden bezocht in Berlijn. Bijvoorbeeld de Teufelsberg en de Bärenquell Brauerei. Vandaag was ik bij het Bahnbetriebswerk Pankow-Heinersdorf. Een oud goederenstation uit 1893 dat sinds de jaren negentig niet meer wordt gebruikt. Het is een enorm terrein met een Rundhaus waar aan de wagons werd gewerkt en eigenlijk een soort ‘spoorcarrousel’ is. Door de gaten in het dak straalt de zon naar binnen. Fantastisch om mee te maken. Op de rest van het terrein staat nog een buitencarrousel, een schoorsteen en nog een gebouw of tien. Heerlijk om even rond te lopen. Het terrein schijnt al in 2009 gekocht te zijn door een projectontwikkelaar die er een winkelcentrum van wil maken. Vooral voorlopig niet doen zeg ik! De foto’s:        ...

Mijn Moment 2013: Berlijn, 6 april. Dec30

Mijn Moment 2013: Berlijn, 6 april....

Henk-Jan Winkeldermaat heeft al een aantal jaren de blogserie ‘Mijn moment’ waarin mensen uit zijn netwerk hún privé of zakelijk moment van het jaar mogen beschrijven in minder dan 500 woorden. Een geweldige, soms ontroerende serie bijzondere en verschillende momenten. Inmiddels doen 201 bloggers mee. Vorig jaar stond mijn bijdrage zelfs in de top twintig meest gelezen blogs. Leuk is dat! Dat was toen een persoonlijk verhaal over mijn overleden moeder. Dit jaar beschrijf ik een luchtiger moment. Een moment in Berlijn. Mijn tweede stad. Mijn liefde. Lees hier mijn moment van 2013. Ik wens jullie voor 2014 veel mooie en inspirerende momenten. En alle goeds en gezondheid! Kus! Marc...

Berlijn in hyper-lapse! Oct07

Berlijn in hyper-lapse!...

...

Het was even stil in Berlijn Jun10

Het was even stil in Berlijn...

Ik hou van de grote stad. En ik ben zoals bekend verliefd op Berlijn. Kom er vaak ook alleen. Dan geniet ik van het leven in een metropool. Druk, veel lawaai, altijd leven en vogels van diverse pluimage. Overal is wel wat te doen en de keuze is enorm. Heerlijk! Op mijn laatste trip was het echter drie keer stil in Berlijn. En ondanks mijn grootstadse lawaai-liefde waren dat drie mooie momenten van verstilling. SACHSENHAUSEN Ik was er al eerder geweest en wist dus van te voren al dat het weer indruk zou maken. Ik stapte uit de S-Bahn en besloot, zoals altijd,  het stuk naar het kamp te lopen. Een besluit dat ik in alle vrijheid nam, anders dan zoveel duizenden mensen jaren terug. Even daarna stond ik midden op het terrein van dit konzentrationslager. Ik las de mensonterende verhalen op de bordjes en walgde daarvan. Hoe is het mogelijk dat een weldenkend mens dit een ander rechtstreeks aandoet? Ik zag dat een van de gevangenen Marcus heette. Ik stelde mij op met mijn rug tegen Barak 38. Ik keek naar de overdrijvende wolken. Die wolken kunnen gaan waar ze willen. Nu en ook toen. Dat geldt voor mij nu ook. Jaren geleden moet Marcus het cynisme van de wolken gevoeld hebben. Of het gaf hem hoop. We zullen het nooit weten want hij stierf veel te jong. TEUFELSBERG Langzaam slingerde het bospad omhoog. Dat ik op de puinhopen van het gebombardeerde Berlijn liep deed me wat. Dat diep onder mij zich de militair-technische school van Speer bevond maakte het nog meer bijzonder. Boven aangekomen glipte ik door het hek en toen stond ik ineens oog in oog met de merkwaardige radarposten van de geallieerden bovenop de Teufelsberg. Ik was de enige ‘bezoeker’...

Hoe was je trip naar Berlijn?...

  In 1986: Geweldig. Wacht maar tot de Presto-Print foto’s ontwikkeld en afgedrukt zijn. In 2003: Geweldig. Ik ga zo naar de Hema met mijn memory card en laat ze dan afdrukken. In 2009: Geweldig. Ik upload zo wat foto’s naar mijn MacBook en zet ze op Facebook. In 2011: Geweldig. Via mijn iPhone en Instagram Hashtag #macfBerlin was het live te volgen en na afloop had ik direct een mooi album.  En via Instagram ook direct alles op Posterous...

Berlin in signs and why I love Berlin

  Berlin is full of signs. It is also full of Street Art, stickers, billboards, graffiti, trendy people, etc. But hey, I only gave myself one day to shoot one topic. Signs. In Prenzlauer Berg, Friedrichshain and Kreuzberg. And once in a while a nice piece of Street Art. Couldn’t help it. The funny thing is that in almost all cases if I turned the camera 10 meters to the right or left you would have a very different view of Berlin. That of plastic fantastic. My Berlin signs on Facebook What came to my mind today is why I love this city so much. The main reason is that it’s beauty lies in it’s so called imperfection. That here old industrial buildings are more beautiful then 18th Century convents or churches.  That graffiti lifts up this city. When something is not perfect people tend to be creative. That’s why it’s swarming with creatives here. But the nice thing is that Berlin makes the imperfect perfect! I love...