Wat een brabo is die jongen toch… Nov02

Wat een brabo is die jongen toch…...

Maar dat hoort natuurlijk ook zo…anders kun je nooit een echte zijn! ­čśë Video boekpresentatie live:...

De boekpresentatie; Mijn PSV DNA...

Gisteren vond de boekpresentatie plaats in het stadion. Een erg leuke ervaring. Helaas konden niet alle ge├»nterviewden aanwezig zijn. Het was erg druk en gelukkig waren er vele bekenden aanwezig, waaronder ook mijn vaste voetbalmaatjes, mijn moeder, mijn beste vriend Appie en mijn schoonzus. Verslag van de avond. Pedro Salazar van PSV opende de presentatie met deze woorden: ‘dit is een van de beste boeken ooit over PSV gemaakt.’ Dat gaf de burger moed! Daarna nam David van Iersel van de Boekenmakers (uitgever) het woord en bedankte met name ook PSV. Terecht, want zonder hun medewerking was dit boek er nooit gekomen en dat geldt ook voor De Boekenmakers. Vervolgens werden Aatjan en ik naar voren geroepen. Wij vertelden over de anderhalf jaar dat we aan dit boek hebben gewerkt en de prachtige verhalen die we te horen hebben gekregen. Soms grappig, soms emotioneel maar altijd met PSV in het hart. Ik vertelde over een quote van een poster op het Netwerk die het goed samenvat: ‘dit boek laat perfect zien dat PSV meer is dan die elf spelers op het veld.’ Toen mochten we vijf boeken uitreiken aan mensen die in het boek staan. Misdaadverslaggever John van den Heuvel was erg verguld en enthousiast, ook in de rust bij Eredivisie Live, leuk! Het mooiste moment voor mij was de overhandiging aan mevrouw van Helvoort. Ze is 89 jaar oud en al 55 jaar lid van de supportersvereniging. Ze was helemaal blij en vereerd dat ze in het boek stond. Haar opmerking ‘ik sta er nog knap op’ liet iedereen in de zaal hard lachen. Wat een positief, lief mens! Zij vertelde dat ze kippenvel kreeg, ik krijg het nu weer van haar! Top! Daarna de groepsfoto en een interview met PSV TV. Waarna...

Mijn PSV DNA (2) Oct28

Mijn PSV DNA (2)

  Zaterdag 31 oktober is de officiele presentatie in het Philips Stadion. Samen met Aatjan Renders, de fotograaf waarmee ik ruim een jaar heb samengewerkt, zullen wij de eerste exemplaren uitreiken aan een aantal supporters die in het boek staan. Ik heb aardig wat ervaring met pers en presentaties en toch vind ik het een spannende gebeurtenis. In mijn stadion, bij mijn club dit prachtige boek mogen presenteren is geweldig maar heeft ook iets onwerkelijks. Van een idee enkele jaren geleden is dit het uiteindelijke resultaat. Toch wel mooi! Het schrijven van zo’n boek is natuurlijk leuk en interessant als het onderwerp na aan je hart ligt. Toch was het regelmatig ook zwaar om alles te combineren met een fulltime baan, hardlopen en kinderen. Het heeft menig avondje zweten gekost en mijn plekje op zolder is me nog dierbaarder geworden. Zie: http://marcdubach.wordpress.com/2009/08/29/my-own-attic/ Ik heb besloten dat ik vanaf nu er zoveel mogelijk van ga genieten. Ook vanaf deze plaats bedankt aan alle ge├»nterviewden met hun boeiende verhalen! Samen met de meer dan prachtige foto’s van Aatjan, die het hele jaar zijn sokken uit zijn schoenen heeft gelopen, is het een prachtig beeld van de PSV supporter geworden! Nu maar hopen dat jullie dat ook allemaal...

Geachte heer Van Agt,...

Dit epistel is reeds de tweede brief die ik u in mijn nog niet al te lange leven schrijf. Het eerste schrijfsel verzond ik in mei 1977. Ik was toen een ietwat wijze, negenjarige jongen, die volledig in beslag werd genomen door de gebeurtenissen in met name Bovensmilde. Ik had een oplossing uitgedokterd die het leven van de kinderen zou sparen en waardoor ik goed kon onderhandelen met de gijzelnemers. Als u mij zou uitnodigen dan zou ik u, en alleen uzelve, kond doen van mijn plannen. Natuurlijk belde u mij niet en na al die jaren weet ik ook de exacte inhoud van mijn oplossing niet meer. Ik was destijds hevig teleurgesteld en zat me te verbijten voor het toestel. Het kwam niet in mijn nog onvolgroeide brein op dat er wellicht bij die kinderen ziektekiemen op het menu hadden gestaan. De standaard bedankbrief, die maanden later op de deurmat viel, bewaarde ik lang en moet nog ergens liggen. Toch heeft dit niet tot een trauma jegens uw persoon geleid. Sterker nog, ik ben u gaan volgen en was die tijd al hevig ge├»nteresseerd in de enorme polarisatie in de Nederlandse politiek. Ook waardeerde ik uw taalgebruik zeer. Het mag dan getypeerd worden als archa├»sch en dat op zich is al geweldig, omdat die benaming van uw spraakkunst alleen al prachtig is. Ik ben zojuist teruggekeerd van vakantie en hield mij ‘s avonds onledig met het lezen van uw biografie. Deze lag al maanden te stofnesten in de kast en de zwoele zomeravonden in de Ardeche leenden zich uitstekend om de 511 pagina’s geschiedenis tot mij te nemen. Ik schrijf u deze brief uit bewondering. U bent altijd uzelf gebleven en bedreef politiek niet volgens de Haagse regeltjes maar vaak vanuit uw hart....

Mijn PSV DNA

[EDIT: 31 oktober presentatie en hier een extra voorproefje: http://www.deboekenmakers.nl/psvdna/ ] Zoals velen weten ben ik een fanatiek PSV supporter en al jaren actief als lid en moderator op het PSV netwerk. De verhalen daar inspireerden mij zo dat ik het idee kreeg om ooit eens een boek te schrijven over PSV en haar supporters. Het supportersgilde is een rijke schakering vogels van diverse pluimage. Dat moest een keer vastgelegd worden. Mijn oorspronkelijke gedachte was om zelf portretten te schetsen in tekst en beeld, zodat ik mijn twee nevenfuncties kon combineren en gebruiken. Uiteindelijk kwam ik gelukkig in contact met een echte Eindhovense uitgever die het concept wel zag zitten. Al snel werd besloten dat het meer een fotoboek dan een tekstboek moest worden en dat de fotografie aan een echte professional moest worden overgelaten. Dit werd Aatjan Renders. Afgelopen jaar liepen wij stad en land af om het gevoel achter onze club vast te leggen. We moeten nog wat maandjes sleutelen maar het packshot is klaar en medio november moet het in de winkel liggen. Klik hier voor een...

Primeur, teaser, try out May26

Primeur, teaser, try out...

Al een tijdje broeit er een verhaal in mijn hoofd. Een roman over een man wiens leven drastisch verandert. Iemand die een beslissing neemt en een verleden achterlaat. Een boek met een humoristische kijk op de mannelijke dertiger. En daardoor ook een spiegel voor vrouwen uit dezelfde leeftijdscategorie. In deze blog de proloog en hoofdstuk 1 in etappes. Voel je vrij om commentaar te leveren. PROLOOG: De zon scheen met het mooiste strijklicht over het Stadhuisplein. Geen oog voor. Altijd een blik op het balkon, waar zijn helden zo vaak staan te feesten. Vandaag niet. Hij had een missie. De achtste etage van het GGD gebouw naast het stadhuis. Afdeling geslachtsziekten. Hij had deze gang in gedachten al honderd keer gemaakt. Het moest er eens echt van komen en vandaag was dus de dag. 31 januari 2005. Hij drukte op de liftknop en bedacht zich dat juist hier mensen kwamen die echt iets onder de leden hadden. Wie had voor hem die knop bediend en was dat dan wel helemaal veilig met dat kleine wondje op zijn wijsvinger? Parano├»de opende hij de liftdeur en meldde zich aan het loket. Hij bekeek de mensen in de wachtkamer en schatte in waarom ze hier waren. De negro├»de man tegenover hem leek me een homofiele man die, afmetend aan het zenuwachtige getik van zijn voeten, wachtte op een onheilspellende uitslag. Het meisje naast hem was vast weer eens zwanger en moest uitsluiten dat er ook niet nog van alles anders in haar groeide. En wat de man van begin tachtig hier deed was hem een raadsel. ‘De heer H. Cabud!’ Heerlijk subtiel werd zijn komst bevestigd door een krakerige stem. Hij keek naar rechts en via het blauwe linoleum kwam hij bij de gifgroene Crocks die, en...