39,5 Oct06

39,5

  Als je 39,5 koorts hebt ben je ziek. Een rondje 39,5 bij het topschaatsen is dramatisch. En bij 39,5 ben je bijna veertig. Zomaar wat zaken rondom een getal. Maar dit getal heeft voor mij een hele andere betekenis. Mijn vader fietste ruim veertig jaar lang dagelijks van Valkenswaard naar Eindhoven en weer terug. Hij was een natuurliefhebber en kon zelfs links en rechts van de drukke N69 genieten van de wisselende seizoenen. Één boom was speciaal. Een grote eik recht tegenover ‘Treeswijk.’ Misschien wel de hoogste boom langs deze verkeersader. Hij genoot van de eindeloze vertakkingen, het dichte bladerdek en de seizoenen die deze boom lieten verkleuren van bruin naar appeltjesgroen naar mosgroen naar rood en roestbruin. Ik fiets nog geregeld naar Valkenswaard om vrienden te bezoeken en tot voor drie jaar geleden passeerde ik elke donderdag deze boom om mijn moeder te bezoeken. Een aantal jaren geleden viel mijn oog op een hectometerbordje dat klaarblijkelijk door een onoplettende automobilist op deze weg van zijn sokkel was gereden. Het stond tegen een hek van een een huis, te wachten op een mannetje van Rijkswaterstaat. Maar dat mannetje was na twee maanden nog niet komen opdagen en een maand daarna nog niet. Omdat ik het wel een mooi bordje vond besloot ik het maar mee te nemen om op mijn zoldertje te zetten. Ik keek even naar de plek naast de weg waar het bord eraf was gereden maar zag tot mijn verbazing dat de 39,5 die erop stond niet correspondeerde met de plek waar het bordje tegen het hek rustte. Dat moest ergens richting Aalst zijn. Ik fietste verder naar huis en was toch nieuwsgierig waar mijn bordje thuishoorde. En wat bleek? Echt exact tegenover mijn vaders boom was de thuisplek van...

Oma Mientje heeft haar taak volbracht Aug13

Oma Mientje heeft haar taak volbracht...

Mijn moeder is vorig jaar overleden. Na een heftig ziekbed liet ze haar laatste twee tranen op 1 maart 2011. Uiteindelijk had ze er vrede mee. Op één belangrijke zaak na. Ze paste elke twee weken nog één dag op de kinderen. Ze was dol op kleine kinderen en genoot van Juultje en Pleun. Ik vergeet nooit het beeld van de donderdagmorgen. Mijn moeder in de deuropening. Gebukt, handen wagenwijd open, lachend van oor tot oor. Vlak voor haar dood zei ze dat ze het enorm jammer vond dat ze Pleun niet naar ‘de lagere school had kunnen brengen.’ ‘Ik wil dat zo graag nog meemaken.’ Ze voelde dat als haar laatste taak. Vandaag 13 augustus 2012 was het zover. Pleun ging zojuist voor het eerst naar school. In haar rugzakje ging Oma Mientje mee. En niet alleen in háár rugzak. Ook ik besef dat dit mijn moeders laatste kunstje is. Een uitgesteld afscheid. Mam, Pleun is een fantastisch lief meisje. En dat is ook jouw verdienste. Bedankt lieve mam! Ze doet het goed. X! P.S. Dat geldt ook voor de schattige Juultje die met rode konen als vijfjarige groep 3 binnenliep.  ...

Dag papa dag… Jul29

Dag papa dag…

Vanaf het moment dat Juultje geboren werd heb ik ouderschapsverlof opgenomen. Ik wilde vrijdag graag alles meemaken met haar. Als vader een dag alleen met je kind en later alleen met je kinderen. Elke vrijdag een klein feestje maken. Ze zien opgroeien en ontwikkelen. Nooit hoeven te zeggen ‘had ik maar…’ En wat vliegt dan de tijd. Over twee weken gaat Pleun naar school en Juultje naar groep drie. Pleun zal nog af en toe thuis zijn op vrijdag maar de vrijdagen zoals ze waren komen niet meer terug. Ik ben zo blij dat ik toen die beslissing heb genomen. En ik ga de knuffel, huil en lachmomenten heel erg missen. Afgelopen vrijdag was dus een van de laatste vrijdagen samen. We liepen met zijn drieën door de Genneper Parken, bezochten het MEC en lachten om de varkens die door de modder rolden. Ik nam ze één voor één op mijn nek. Wat zijn ze zwaar geworden dacht ik en zette ze op de grond en liet ze...

De Regenkever Jan15

De Regenkever

Ik lees mijn kinderen altijd ‘verhaaltjes met de mond’ voor. Een daarvan is ‘De Regenkever.’ En waarom zou ik dat niet met jullie delen? Vinden jullie het wat? Ik wil De Regenkever nog meer avonturen laten beleven. Goed idee? en misschien een uitgever geïnteresseerd? In ieder geval veel plezier!  Tekening van Annabelle (6) De regenkever     De regenkever is gek op nattigheid.   Niet zoals jij in de douche of in het zwembad   Nee, de regenkever houdt van plensbuien   Het liefst wordt hij zo nat mogelijk   De regenkever kijkt de hele dag op buienradar   Als hij ziet dat het gaat regenen dan   sprint hij naar buiten en gaat op een open plek staan   De druppels tikketakken dan op zijn schild   De regenkever is dan super blij     Vind jij het ook fijn als je in je bedje ligt en je hoort de regen op het dak vallen?     De regenkever heeft geen dak nodig. Hij zit lekker droog onder zijn schild   Als de bui over is zijn er gelukkig nog de plassen   Het liefst loopt hij met zes pootjes tegelijk te plenzen   Zonder regenlaarzen, gewoon met zijn blote poten door de plas   En als de plassen weg zijn kruipt de regenkever het liefst weg in een regenton   Daar kruipt hij in een holletje om te zien of er niet weer een bui komt   Want er kan geen water genoeg zijn, denkt de regenkever   De regenkever houdt niet van de zon en ook niet van paraplu’s   Droog blijven vindt de regenkever maar niks     Hou jij ook van de regen of juist niet?    ...

Mijn moment van 2011: thuis Dec30

Mijn moment van 2011: thuis...

  Dit jaar begon met de thuiskomst van mijn moeder. Nadat ze de kerstdagen en de jaarwisseling met tegenzin in het ziekenhuis had moeten vieren was dit haar en mijn moment van 2011. Ze werd op een brancard binnengebracht en glunderde van oor tot oor. Thuis. Al meer dan vijftig jaar haar thuis. De plek waar haar jongste zoon was geboren. De plek waarvandaan haar man zijn laatste rit maakte. De plek waar ze haar kinderen uitzwaaide naar nieuwe horizonten. Waar ze genoot van haar tuin en waar ze donderdags speelde met haar jongste kleinkinderen, vaak al rollebollend over de vloer. Thuis was ze omringd met haar eigen spulletjes en de mensen die ze liefhad. Ze stierf op 1 maart. Thuis. En toen was ik wees en verdween ook mijn thuis. Onwillekeurig zet je dan alles op een rij. Het gemis en het verdriet omzetten in iets wat beklijft. Iets nieuws. Iets wat mijn moeder waarschijnlijk nooit had gedaan. Maar wel iets waar ze trots op zou zijn. 2012 wordt dan ook het jaar dat ik ‘voor mezelf begin.’ Vanuit het creatieve hart van Nederland ga ik mooie dingen doen voor bedrijven en zzp’ers. Ze wegwijs maken in de online jungle. En als ik dan blijgemoed en vrij van tak tot tak slinger blijf ik denken aan de geweldige basis die ik thuis heb meegekregen. Thuis is Eindhoven. Thuis is mijn gezin. Thuis zijn mijn vrienden en bekenden in heel de wereld. Thuis is belangrijk. Maar ik vlieg wel uit. Helpen jullie me af en toe koers te houden? X en alle goeds voor 2012! Marc...

Raider Aug13

Raider

  Augustus 1994 werd mijn moeder 65. Het cadeau was een seizoenkaart van PSV. Daarna is ze elke wedstrijd present geweest in het Philips Stadion. Een kritische maar trouwe supporter. Zeventien competities lang. Vorig seizoen werd ze ziek. Ernstig ziek. En toen ging het snel. Mijn moeder overleed 1 maart aan de gevolgen van botkanker. Het weekend voordat ze overleed speelde PSV tegen Ajax. De dokter, die voor Ajax was, kreeg er maandag voor haar overlijden nog van langs. ‘Ze hadden mazzel gehad.’ Vandaag was het dus voor het eerst sinds 1993 dat ik een seizoen begon zonder Mientje. Dat voelt vreemd. Ik heb haar seizoenkaart overgenomen en die wordt bijna het hele seizoen bezet door een goeie vriend. Maar toch. In de rust kreeg ik uit haar warme hand altijd een Pecto en voor Appie en Betsy had ze altijd een Twix, die ik steevast nog Raider noemde. Ik aaide mijn moeder altijd even over haar bol voor de wedstrijd. Ze was fan van Wilfred Bouma. Ik mis haar. Kus!   P.S. Hoe mooi was trouwens het gebaar van Joep, die Twix’en had meegenomen....