Een ode aan mijn Ficus Benjamina   Wij leerden elkaar kennen ergens in 1987. Of misschien al wel eerder.   Je bent een plant. Een ordinaire ficus. Een ‘stukje groengebeuren’ in mijn studentenkamer. Je hebt veel meegemaakt. Was stille getuige van vette feestjes, verhitte...

Als het even kan kijk ik elke dag met mijn dochters naar Spangas. Een tv-serie over jongeren op een middelbare school. De jongste dochter haakt vaak al snel af omdat de serie eigenlijk bedoeld is voor wat oudere kinderen.   Zoals ik.   Ik vind het heerlijk om elke dag even te zwelgen...

  In tegenstelling tot deze titel zijn de gedichten van Paul van Ostaijen van een heerlijke simpelheid. Ik lees ze mijn kinderen graag voor. De sjimpansee en  ’Marc groet ‘s morgens de dingen.’ Die raakten me vroeger al. Nee, ze maken me vrolijk. De klanken, de...

  Deze bus der bussen staat al jaren op mijn Bucket List. Ik heb verschillende modellen al in huis. Van lego, plastic en als Dinky Toy.  En nu kun je hem ook als tent krijgen. Maar ik wil natuurlijk het echte werk. Met het luchtgekoelde motorgeluid op weg naar Zuid-Frankrijk. Het...

Ergens eind jaren tachtig stond ik voor een muur. Een paar kilometer achter die muur stond Christiane. Nota bene bij de Weltzeituhr te wachten op mij. Ik kreeg geen visum en kon haar niet ontmoeten. Ik kon haar niet even mobiel bellen, laat staan dat ik haar een mailtje of Twitterbericht kon...

1986. Mijn kamertjes thuis. BBC World Service kraakte door de luidsprekers van mijn krantengeldinstallatie. De Russen deden er luchtig over maar ik wist al snel beter. Nieuwsverslaafd ben ik altijd geweest. En ik schakelde tussen alle radiozenders die ik kon vinden. Ik wilde alles weten. De...