Nostalgie

Ik zag vanmiddag deze foto’s en toen overviel het me weer. Nostalgie. Een vreemd gevoel. Ik ben van de vooruitgang, van nieuwe dingen, van early adopten, van modernisme en vooral van deze tijd. Nostalgie is niets van dat. Nostalgie is een gevoel. Een buikgevoel. Soms prettig, maar vaak ook van een onbeantwoord verlangen, een horizon die achter je ligt terwijl je vooruit wordt geblazen. Je kunt erin zwelgen en dat doe ik dan ook af en toe. Maar nostalgie blijft onbestemd. Je zwelgt een eind heen maar komt nooit uit op het punt dat je ooit, bijna altijd onbewust, hebt achtergelaten. Als achtjarig jongetje passeerde ik niet de poort van het oude St. Josephziekenhuis om te bedenken dat dit een stukje nostalgie to be zou worden. Mijn neusamandelen, waar ik trouwens niet met weemoed aan terugdenk, moesten eruit. Punt. Maar nu bekijk ik deze foto en loop ik in gedachten met mijn moeder over het binnenterrein. Bewonder het hoge bakstenen gebouw en hoor mezelf zeuren om een koek. Ik verfoei de mensen die besloten om het af te breken en zou wensen dat het weer in volle glorie te bewonderen was aan de Aalsterweg. Die hang naar vroeger zit altijd weer even in mijn systeem. Ik vraag me dan ineens weer af wat hoe de bewoners van ons huis tijdens de oorlog leefden, hoe mijn vader over diezelfde Aalsterweg fietste in pak-hem-beet 1973. Gelukkig blijf ik er niet in hangen. Morgenvroeg schreeuwt een van mijn dochters me weer 2011 in. Toch sta ik sterk achter de gedachte “niet slopen, tenzij.” Een echt gebouw zegt meer dan 1000 foto’s, al zijn er die gelukkig nog! En tsja, als er dan toch gesloopt wordt is de nostalgie des te heviger. En ergens is dat onbestemde gevoel...

Pauw en Wittemanbehang...

Nee, ik ga het niet hebben over de rol die FaceBook en Twitter spelen bij de revolutie die nu in Egypte gaande is. En ook niet over het afsluiten van internet door de Egyptische regering. Het eerste is overigens grandioos, het tweede kansloos. Ik wil het hebben over de rol van internet bij dit soort gebeurtenissen en de TV die het steeds vaker verliest. Gisteren keek ik op mijn MacBook live naar Al Jazeera English. Er werd live geschakeld en de persconferentie van Mubarak was er perfect en rechtstreeks te zien. Tegelijkertijd volgde ik mijn Twitterstream waar mensen uit en in Egypte verslag deden van de gebeurtenissen. Ook gaven diverse deskundigen duiding aan wat er aan de hand was en kreeg ik tips waar ik nog meer kon volgen uit eerste of tweede hand. Perfect! Ondertussen bazelden Pauw en Witteman gewoon verder. Een mooi symbool. Ze waren een prima behang op de achtergrond. De muteknop stevig ingedrukt. TV is klaar. Ik kan me er, in tegenstelling tot anderen, niet druk over maken. Het internet roeleert...

Een oude vraag heropend; Meerhovenaren meld u!...

Ik woon in oud-Stratum. Zes minuten fietsen van de stad. Wat me enorm bevalt hier is de pluriformiteit van de bewoners. Als ik alleen al naar mijn straat kijk dan wonen er: studenten, werkende jongeren, gezinnen in alle formaten, kunstenaars en zelfs nog oude oma’s die nog voor zichzelf zorgen. Dat is organisch zo gegroeid. Hier worden goedkope en dure (jaren 30) huizen afgewisseld met een plein, een parkje, een kerk die heerlijk de uren aankondigt, een bakker op de hoek, volwassen bomen, een oud schoolgebouw, een tweedehands kinderkledingwinkel, een stomerij, een bloemist, een visboer, diverse kroegen, een speelgoedwinkel, een tandarts, een pompstation, een toko, een shoarmatent, een curiosa winkeltje en op vrijdag een weekmarkt! Allemaal op loopafstand en niet eenvormig weggestopt in een winkelcentrum maar steeds op weer een andere hoek of verrassende locatie. Ik loop zo de Genneper Parken in en ook het Stadswandelpark is een volwassen park vlakbij. Op een zonnige dag wordt dat direct bevolkt door leerlingen van het Van Maerlant, ouderen, hondenuitlaters, joggers en genieten er mensen van een flesje rosé in de zon. Ieder zijn meug, maar ik vind het heerlijk om de dynamiek, het lawaai en de nabijheid van voorzieningen van een stad van heel dichtbij te ervaren. Ik zou me bijvoorbeeld in Meerhoven, zo weggestopt tussen Veldhoven en Eindhoven, ongelukkig gaan voelen. Dit ondanks de vaak mooie huizen van superkwaliteit. 
En ik besef dat ‘nabijheid’ een gevoel is. Maar ik word rustig van het feit dat ik op loop- of fietsafstand zit van bijvoorbeeld de AH XL, de nachtwinkel, het zwembad en café Casino aan de Aalsterweg! Maar ook in Meerhoven wonen mensen met veel plezier in Eindhoven. Ik ken er een paar en die vonden het niet ideaal, maar de prijs dreef hen destijds naar...

Op zondag open in Eindhoven...

Het mag duidelijk zijn dat ik voor een vrije keuze voor ondernemers ben om hun winkel te openen op zondag. En nu de Gemeenteraad een onderzoek laat doen naar de voors en tegens is er een gerede kans dat die vrije keuze er komt. Hier en hier kun je de politieke discussie met me voeren. Dit stukje is er louter als serviceverlening. Wat is er allemaal open in Eindhoven op zondag? Een handig overzicht. Heb je nog toevoegingen, laat ze dan als reactie achter, publiceer ik ze in deze blog. Allereerst de 13 supermarkten die met een ingewikkelde constructie wel open mogen zijn. Hier vind je een perfect overzicht waar je ook nog eens kunt selecteren op je favoriete supermarkt. Daar staat overigens ook welke bouwmarkten er open zijn! Alle andere winkels mogen op koopzondag open. Hier het overzicht voor de binnenstad en hier voor WoenselXL. Dat verschilt! je kunt dus twee zondagen per maand uitgebreid shoppen in of de binnenstad of WoenselXL Dan mogen blijkbaar in het station alle winkels sowieso open. Dus bijvoorbeeld de AH to go (van 8:30-23:00), Etos ,Bruna en Free Record Shop zijn elke zondag open. Ook op Eindhoven Airport zijn de AKO, AviFlora (bloemen) en Before Take Off (herenmode) dacht ik gewoon open. In de twee Eindhovense ziekenhuizen: Het Catharina en Het Maxima Medisch Centrum zijn de winkeltjes ook de hele zondag open. En bij de Centrale Dienstapotheek in het Catharina Ziekenhuis kun je naast medicijnen nog voor van alles terecht. Onder meer badspullen en babyvoeding. Natuurlijk zijn vele pompstations open. Deze heeft ook een shop met supermarktproducten. En deze is 24 uur open. Ook de twee nachtwinkels voorzien zondagsavonds nog in een behoefte. Cadeaus kopen kan ook. Bij de Yksi designshop in het designhuis, de winkel van...

Madiwodovrijzazo.

Bij het gasbedrijf werken mensen op zondag zodat bijvoorbeeld de pastoor zijn kerk kan verwarmen en voor de mis nog even een eitje kan bakken. De kroegen zijn ook open op zondag en in ziekenhuizen wordt er op deze dag gewoon gewerkt. Pompstations openen hun deuren vaak 24 uur en de friettent draait op de dag des Heren overuren. Politieagenten bewaken de orde. Evenementen draaien op studenten, voetbalkantines verkopen bier bij de vleet en de treinen en vliegtuigen rijden en vliegen dat het een lieve lust is. In de stations vliegen de broodjes over de toonbank. In een museumcafé wordt een kopje koffie gedronken en de internetwinkels zijn 24 uur per dag open. Gelukkig trad er een liberale MP aan. De Partij Van de Vrijheid steunde zijn minderheidsregering dus dan denk je al snel aan het VVD standpunt van voor de verkiezingen: ‘shoppen is ook zondagsrust.’ Eindelijk mogen ondernemers die dat willen op zondag gewoon ondernemen. Eindelijk mogen, buiten de genoemde zaken, alle zaken open! Zou je denken. Niets is echter minder waar. Ook dit kabinet is tegen een vrije opening op zondag. Dus friettenten wel maar supermarkten niet. Wel licht in de kerk maar niet in de plaatselijke buurtsuper. Ik ben voor het volledig vrijlaten van openingstijden. Ik hoor vaak mensen beargumenteren waarom dat fout zou zijn. Een paar voorbeelden. Mensen kunnen hun boodschappen ook op koopavond en zaterdag doen. Dat klopt. Maar als daar een dag bijkomt om te kiezen vind ik dat alleen maar prima. Mensen hebben rust nodig. Een zeer betuttelende stelling. Mogen de mensen dat zelf weten? De enorme belangstelling als de winkels wel open zijn bewijst dat er in ieder geval een behoefte is om te shoppen. En misschien vinden sommige mensen wel rust bij winkelen. Ikzelf word...

Daarom hou ik zo van Eindhoven: Dutch Design Week 2010...

Transcript van mijn ED Blog The Dutch Design Week. Voor mij een van de hoogtepunten van het Eindhovens evenementenjaar. Sterker nog: dit is een Nederlands topevent dat zelfs internationaal stevig op de kaart staat. Het is een van de redenen waarom ik Eindhoven zo’n topstad vind. Vandaag was de eerste dag van dit negendaags designfestijn. Meteen maar van geprofiteerd. Ik startte vroeg en klopte om half elf al aan de deur op Strijp-R, waar het nieuwe werkstulpje van Piet Hein Eek staat. Wat een genot moet het zijn om hier van hout en staal mooie dingen te mogen maken. Een geweldige vibe, een prachtige grote hal en meubels en kasten om je vingers bij af te likken. Mijn dochter zag deze auto wel zitten. Papa gaat sparen (EUR 3.895,-). Daarna Naar het klokgebouw. Daar is van alles te zien van gevestigde designstudio’s tot individuele designers. Mooie ervaring in ‘De Ruimte’ gehad op de vierde etage (nummer 225).  Leuk allemaal daar. Toch lonkte de ‘Graduation Show’ in de Witte Dame. Ik ga hier al jaren heen en kom er steevast blijer uit dan ik er ingegaan ben. Hier worden de afstudeerprojecten van de Design Academy tentoongesteld. Ook de IM masters tonen hun kunsten. De Masterafdeling is taaier, maar ik zou dolgraag zo’n verdieping doen. Geweldig om zo conceptueel, bijna filosofisch te denken. Het is indrukwekkend om te zien hoe deze jonge mensen anders naar de wereld kijken, met oplossingen komen, vernieuwend zijn maar vooral met een open blik de toekomst aanschouwen. De meeste afgestudeerden staan bij hun eigen project en je kunt ze dus gewoon aanraken en vragen stellen.  Ik nam een gratis ‘Design Ride’ naar de Witte Dame en de chauffeur (een vrijwilliger van een Eindhovense vereniging) en ik constateerden dat het jammer was...