Online Luctor et emergo...

Deze blog is geen veroordeling van mensen die anders denken. Het is een worsteling die ik al jaren doormaak. Ik kan heel goed aan mensen uitleggen hoe online werkt. Ik kan mijn enthousiasme overbrengen. Ik ben daar best goed in eigenlijk. Ook aan mensen die niet willen. En toch houdt die laatste groep mij bezig. Vandaar deze blog. Een open brief aan mezelf.   Ze zat naast me en vroeg wat Twitter is want dat kende ze niet. Plaats van handelen had een kroeg in 2008 kunnen zijn maar het was het podium van de bibliotheek in 2012. Op haar briefje staat: ‘een kort interview met de ‘online strateeg.’   Dat was ik. Ik krijg deze vraag wel vaker. Of de opmerking dat iemand ‘niet hoeft te weten of iemand op de wc zit.’ Meestal is het onwetendheid. Ik verdenk de gesprekleider ervan dat ze haar gebrek aan kennis cultiveert. En ik zie dat vaker met Social Media. ‘Ik ben conservatief en blijf dat.’   Na afloop vroeg mijn vakbroeder Edwin van Enck of ik daar niet moe van werd. Ik antwoordde hem dat het went. Toch zette zijn vraag mij aan het denken.   Volgens de wet van de dialectiek zouden zij en ik iets moois voortbrengen. En is haar terughoudendheid net zo belangrijk als mijn vooruitstrevendheid. Maar helaas hadden Hegel c.s. het met hun theorie ook niet altijd bij het rechte eind en belangrijker nog; dan zou ik gaan fungeren als een evangelist. En als ik nu als atheïst een ding niet wil zijn is het dat.   Even bedacht ik me dat ik mijn enthousiasme over social media en online marketing ook cultiveer. Maar in al mijn presentaties benadruk ik ook de nadelen en merk ik op dat het niet het...

Een Pinterfest, is dat wat?...

Pinterest is niets nieuws en toch is het hot. Pinterest is internet-bookmarking zoals Delicious en bijvoorbeeld StumbleUpon maar dan veel visueler en socialer. Een vriendin van mij, @Lian_O begon er ergens vorig jaar mee en ik was niet meteen enthousiast. Maar omdat ik haar hoog heb zitten en ze positief bleef en ik al die mooie moodboards zag was ik ook ‘om.’ Ik ben nog steeds geen heavy user ( wel een heavy kijker ) maar gebruik het zelf steeds meer om leuke design zaken te delen met mijn volgers. Onder en naast elkaar wordt dat een vrolijke kijk op design. En dat is nu precies wat Pinterest zo leuk maakt. De boards die ik tegenkom zijn erg divers. Modetrends, classic cars, steden, dieren, noem maar op. Je zou zelfs de truien van Mart Smeets bij elkaar kunnen pinnen. Pinterest is veel minder ‘wat ben ik leuk en goed’ maar veel meer ‘dit vind ik leuk en goed.’ Daarom heeft het m.i. toegevoegde waarde. In Amerika worden al vele Pinterest Events georganiseerd. Is het een idee om hier in Nederland ook een Pinterest ‘Event’ op te zetten? Een dagdeel uitleg wat Pinterest is, wat je ermee kunt, voorbeelden van inspirerende boards en kansen voor het bedrijfsleven determineren. Wellicht een beroemd pinster uitnodigen? Gewoon met een groep enthousiastelingen en belangstellenden de wereld van het pinnen verder ontdekken. Een Instagramwalk maar dan anders. 😉 Is dat wat? Of is er al iemand mee bezig? Is het te vroeg? Is het onderwerp te beperkt? Lijkt het teveel op de huishoudbeurs? Laat hier of elders eens weten wat jullie ervan vinden. Als er animo is dan wil ik dat, met hulp!, graag opzetten in Nederland. En anders pinnen we vrolijk verder… Geef je mening op mijn...

Een dikke twintig jaar online...

Ergens eind jaren tachtig stond ik voor een muur. Een paar kilometer achter die muur stond Christiane. Nota bene bij de Weltzeituhr te wachten op mij. Ik kreeg geen visum en kon haar niet ontmoeten. Ik kon haar niet even mobiel bellen, laat staan dat ik haar een mailtje of Twitterbericht kon sturen. Ik kon alleen schreeuwen tegen een blinde muur. Een inspirerende frustratie. Iets later ontdekte ik in mijn studentenkamer de wondere wereld van het internet. Volgens mij waren wij via een kabelsysteem aangesloten op SURFnet. Een universitair initiatief dat in 1985 was gestart om wereldwijd verbindingen tussen uni’s te leggen. Probleem was wel dat je, zoals ik het me herinner, een dikke pil met programmeertaal moest doorwroeten om daadwerkelijk ergens anders contact te leggen. Gelukkig woonde er ook een briljante informaticus in spé in de flat. En zo zaten twee hyperende communicatiewetenschappers achter een gestreste computerman in een klein kamertje in Nijmegen toen de eerste verbinding met de wereld tot stand kwam. Vanaf Nijmegen-Oost contact met iemand uit IJsland en een figuur uit Chicago. Volgens mij speelden we een spelletje schaak. Foto’s versturen ging nog niet maar je kon wel een printje op de uni laten maken. De volgende dag wist je dan met wie je gesproken had. Mijn hart klopte sneller. We beseften daar met zijn drieën heel goed dat we aan het begin van een revolutie zaten. We wisten alleen nog niet hoe die opstand er uit zou zien. Een tijdje klooiden we wat aan. Maar het was machtig om met onbekenden over de hele wereld contact te hebben zonder dat je moest bellen. Nee, dat was magisch, dat was nieuw en wij voelden ons experimenterende koningen in een wereld van onwetenden. Eind 1994 streek ik weer in Eindhoven neer...

Hoe was je trip naar Berlijn?...

  In 1986: Geweldig. Wacht maar tot de Presto-Print foto’s ontwikkeld en afgedrukt zijn. In 2003: Geweldig. Ik ga zo naar de Hema met mijn memory card en laat ze dan afdrukken. In 2009: Geweldig. Ik upload zo wat foto’s naar mijn MacBook en zet ze op Facebook. In 2011: Geweldig. Via mijn iPhone en Instagram Hashtag #macfBerlin was het live te volgen en na afloop had ik direct een mooi album.  En via Instagram ook direct alles op Posterous...

Instagram/retrocamwalk Glow 2011 Eindhoven

Vorige maand was ik bij de eerste Instagramwalk in Nederland. Georganiseerd door Roos van Vugt en Anna-Maria Mantel-  Giannattasio. Met een clubje leuke mensen een ‘nieuwe’ tool ontdekken. Dat inspireert! Zie ook de blog van Mariana Oud. Deze  week is het Glow in Eindhoven. Een jaarlijks lichtfeest. Deze keer in de binnenstad en op het TU/e terrein. Elk jaar gaan we met  ons fotoclubje daar mooie plaatjes schieten. Uiteraard met de Nikon D90. Dat resulteerde dit jaar in deze foto’s. Ik waarschuw  alvast (of eigenlijk achteraf), ik ben van de beweging en experimenten! 😉 Omdat ik een fervent Intstagrammer ben en omdat het in Amsterdam zo leuk was, leek het me leuk om ook in Eindhoven een Instagramwalk te organiseren. En dat doe je tegenwoordig heel makkelijk. Je creëert een event op Facebook, nodigt je vriendjes uit en dat resulteerde in één week in zo’n 35 leuke mensen die een rondje Glow meeliepen. Niet alleen Instagram (is iPhone only) maar wel zonder statief! Al zijn er altijd mensen, Jorrit ik noem geen namen, die zich daar niet aan houden. Wat mij betreft een zeer geslaagde avond met leuke mensen van diverse pluimage. Op Instagram gebruikten een aantal de hashtag #glow11. Het resultaat daarvan zie je...

De halve marathon van Eindhoven als therapie...

  Afgelopen zondag trok de gezelligste marathon van Europa weer door de straten van Eindhoven. Kipchumba won in een nieuw parcoursrecord. Prachtig natuurlijk en daarmee staan we in de top 5 snelste marathons ter wereld. Maar in de luwte van deze Keniaan boekten duizenden mensen hun eigen overwinning. Een paar voorbeelden. -mijn eigen vrouw trainde keurig maar werd twee weken voor de marathon ziek. Een flinke dosis antibiotica en een ijzeren wil hielpen haar net op tijd op de been. Ze liep de halve marathon en genoot met volle teugen. De knuffel op het parcours met de kids was warm en lief -een ex collega en vriend die als therapie voor een zware burnout rustig moest hardlopen had zijn zinnen gezet op de halve. Hij liep hem fluitend uit. Het moment dat ik hem bij het Philips Stadion highfivede was ontroerend -een jongen die ik ken van het PSV Netwerk en die ik af en toe spot bij Europese uitwedstrijden liep voor het eerst een halve marathon. Hij heeft niet het ideale hardloopfiguur maar was wel sneller dan ik ooit ben geweest. Ik mocht hem door een dip heenschreeuwen. Respect! -een zakenrelatie die na een knieblessure net op tijd weer kon trainen en behoorlijk gespannen toch dik onder de twee uur liep. Mooi! -een vrouwelijke kennis die nog nooit een halve marathon had gelopen en er een toptijd uitperste is geweldig! -een jongen die ik online ken, kanker overwon en juist deze halve marathon had uitgezocht om weer te laten zien dat hij er weer helemaal was. Kippenvel. -en niet te vergeten al die jonge en oude mensen die de cityrun uitliepen. Wat een sfeer, wat een positieve vibe En zo kan ik nog wel even doorgaan. De stad bruiste maar Eindhoven zat deze zondag ook...