Urbexen in Berlijn Mar29

Urbexen in Berlijn

Ik deed al aan Urban Exploring toen ik een jaar of tien was. Bij ons in de straat stond achter een huis een soort loods annex woning. Het verhaal ging dat er een schrijver had gewoond maar dat die heel ver weg op vakantie was en zelden terugkwam. Na ampele overwegingen bezochten ik met een paar vriendjes de groene loods. Na drieduizend keer omgekeken te hebben glipten we door een openstaand raam. Eenmaal binnen zagen we boeken en flessen onder een dikke laag stof, kleding die nog keurig in de kast hing, een glas op tafel. De ramen klapperden, het rook onbestemd en het was koud binnen. Wij waren op ons hoede alsof elk moment de ‘schrijver’ terug zou keren en ons ‘broek zou laten lopen.’ Elke stap werd weloverwogen gezet, we durfden geen licht te maken en gingen half op de tast door de loods. Elke piep of kraak was spannend. We vonden condooms en rare boekjes. Maar we durfden niet eens hardop te giechelen. We keerden nog een paar keer terug maar het werd nooit zo opwindend als die eerste keer. Die opwinding ervaar ik wel weer een beetje als ik hier in Berlijn weer eens door een hek glip of  onder een afzetting doorrol. Eigenlijk moet ik dat op mijn leeftijd niet meer doen. Maar mensen, het is o zo gaaf! Ik heb al behoorlijk wat vervallen terreinen en panden bezocht in Berlijn. Bijvoorbeeld de Teufelsberg en de Bärenquell Brauerei. Vandaag was ik bij het Bahnbetriebswerk Pankow-Heinersdorf. Een oud goederenstation uit 1893 dat sinds de jaren negentig niet meer wordt gebruikt. Het is een enorm terrein met een Rundhaus waar aan de wagons werd gewerkt en eigenlijk een soort ‘spoorcarrousel’ is. Door de gaten in het dak straalt de zon naar binnen. Fantastisch om mee te maken. Op de rest van het terrein staat nog een buitencarrousel, een schoorsteen en nog een gebouw of tien. Heerlijk om even rond te lopen. Het terrein schijnt al in 2009 gekocht te zijn door een projectontwikkelaar die er een winkelcentrum van wil maken. Vooral voorlopig niet doen zeg ik! De foto’s:        ...

Student. Das war einmal Feb19

Student. Das war einmal...

Misschien wel het leukste festival van Eindhoven. Het Stukafest. Op een winterse avond in februari op de fiets langs diverse studentenvertrekken om te genieten van optredens van bekende en minder bekende artiesten. Samen met Rob Buddingh’ beleefde ik gisteren een bijzondere avond. Ronde 1. Lijsterlaan. Gaststudent: Alice. Optreden van Marike Jager Typisch zo’n pand waarvan je denkt: ’daar zou ik zelf wel willen wonen maar dan zonder al die studenten.’ Midden in het Villapark worden we ontvangen met gastvrije blik en Schultenbräu voor 0,50 cent per flesje. Marike Jager kan best een beetje zingen en krijgt de 25 aanwezigen meteen stil. Mooi, klein, sereen. Het past allemaal precies. De intieme sfeer voelt fijn. Ze vertelt wat persoonlijk verhalen en maakt ook muziek met een zelfgemaakt instrument gebaseerd op een groentesnijder. Prima ingrediënten voor een prachtig mini-concert. Over ingrediënten gesproken. Een huisgenoot blust dit hele verhaal af. Hij passeerde ons met een magnetronmaaltijd die hij in de keuken lekker op ging warmen. Je zag hem kijken: ’Stukafesten prima maar er moet ook nog gewoon gegeten worden.’     Ronde 2. Piuslaan. Gaststudent: Jeroen. Optreden van Propria Cures Live Jeroen blijkt een geboren host. In een net jasje en met veel egards worden we welkom geheten. Het huis en de gastheer zien er bijna te gelikt uit. Tot ik in de keuken kom en zie dat daar de macaroni en saus van vandaag (gisteren?) nog gewoon op het fornuis bacteriën staan te vangen. Gelukkig! Want zo hoort het ook met Stukafest natuurlijk. De was die hangt te drogen in de slaapkamer waar we onze jassen mogen neerleggen maakt het verhaal toch weer compleet.   De huidige redactie van het vermaarde Amsterdamse studentenblad Propria Cures zit achter een tafel en wij mogen live een half uur het...

Bucket List Jan24

Bucket List

Het fenomeen Bucket List mag bekend zijn. Ik heb er ook maar (weer eens) een gemaakt. Eerst hield ik dit soort dingen vaak voor mezelf maar wie weet kan ik er door deze blog straks eentje wegstrepen. Sommige van mijn wensen lijken onmogelijk maar juist daardoor hebben ze aantrekkingskracht.                 Onder het mom van ‘blijven dromen’ hier mijn wensenlijst voor 2014 en verder:   Een paar dagen fietskoerier zijn in Berlijn, New York en/of Londen Leraar maatschappijleer op een havo/vwo school Spelen in PSV-1 Troubleshooter op een groot vliegveld Wonen in Berlijn of op zijn minst er een pied-à-terre hebben Stadionspeaker bij PSV Met een treinmachinst internationaal meerijden Een koffietentje bezitten in Prenzlauer Berg Met mijn gezin een wereldreis maken De zon onder zien gaan op vuurland De zon op zien gaan op vuurland Een roman schrijven en uitgeven Vloeiend Duits spreken Een halve marathon onder 2:00 lopen Een foto-expositie houden ’s Nachts over de stille hei lopen “Halt Mich” op de piano spelen en stilletjes meezingen Master Design Academy doen Bij een beginnende vangrail met mijn rechterwiel van mijn auto omhoog rijden en een stukje zo verder over de vangrail rijden Burgemeester van Eindhoven zijn Een vorkje prikken met Robert de Niro en/of David Bowie en/of Lech Wałęsa Sushi eten in Tokio Een dag in het MoMa werken Meedoen met “Wie is de mol.” Met Karine een dag Haarlem bekijken   ...

Mijn Moment 2013: Berlijn, 6 april. Dec30

Mijn Moment 2013: Berlijn, 6 april....

Henk-Jan Winkeldermaat heeft al een aantal jaren de blogserie ‘Mijn moment’ waarin mensen uit zijn netwerk hún privé of zakelijk moment van het jaar mogen beschrijven in minder dan 500 woorden. Een geweldige, soms ontroerende serie bijzondere en verschillende momenten. Inmiddels doen 201 bloggers mee. Vorig jaar stond mijn bijdrage zelfs in de top twintig meest gelezen blogs. Leuk is dat! Dat was toen een persoonlijk verhaal over mijn overleden moeder. Dit jaar beschrijf ik een luchtiger moment. Een moment in Berlijn. Mijn tweede stad. Mijn liefde. Lees hier mijn moment van 2013. Ik wens jullie voor 2014 veel mooie en inspirerende momenten. En alle goeds en gezondheid! Kus! Marc...

Glow 2013 Nov09

Glow 2013

Gisteren een preview gehad van Glow 2013. Het lichtkunstfestival in Eindhoven. Prachtige dingen gezien. De draak is indrukwekkend. Maar ook het ‘kleine’ waterschilderen op een LED-muur is gaaf. Zo zijn er nog minstens 17 projecten en een tientaal ‘side-projecten’ te zien. Kijken kan elke avond van 18:30-23:00 in het weekend (za-vr-za) tot 0:00. Van 9 tot en met 16 november. Glow-next op Strijp-S voeg ik nog toe, mits ik ergens tijd vind om ook dat te zien. Je loopt in 3-4 uur langs alle objecten. Start vroeg! Het glow-café op het NRE terrein is een mooi begin en eindpunt. Je kunt ook in het Philips Stadion eten en drinken. Foto-impressie op mijn Flickr: http://www.flickr.com/photos/53078502@N08/sets/72157637471177855/...

Sociale media maken 30e De Lage Landen Marathon Eindhoven nog socialer...

Mooie blog over mijn werk voor De Marathon Eindhoven in 2013.  Interactiviteit, betrokkenheid en continuïteit  kan zoveel opleveren. Gelukkig heb ik het zelf niet geschreven. Hoort u ook eens van een ander hoe ik werk en resultaat behaal. 😉 http://www.sportnext.nl/berichten/social_media_maakt_30e_de_lage_landen_marathon_eindhoven_nog_socialer    ...

In Eindhoven denken ze allemaal dat ze artiesten zijn...

Verslag uit de Design Ride die ik drie dagen vrijwillig door Eindhoven mocht rijden tijdens de Dutch Design Week.   Zij uit Taiwan, hij uit Nepal  Mijn naïeve vraag (zeker voor iemand die pretendeert deze stad te kennen) ’Komen jullie speciaal voor DDW naar Eindhoven?’ Het antwoord verbaasde achteraf niet: zij studeert op de TU/e, hij werkt er. Samen genoten ze van Sectie-C. Ik bracht ze naar Strijp-R Hij en zij uit Rotterdam Een ’Rijk de Gooyer-Gouden Kalf’ momentje. Maar dan anders. Ik reed al terug naar de garage toen ik twee personen hollend het Stadhuisplein zag oversteken. Hevig zwaaiend naar mij en mijn Mini. Of ik ze met spoed naar het Klokgebouw kon brengen, ze moesten om 8 uur bij de Design Awards uitreiking zijn en waren genomineerd met een ’gebreide truien project.’ Ik keek op mijn klok. Één minuut voor acht. Met een kleine marge toch gehaald. En gewonnen! Hij van 13 ergens uit Woensel Bij de Witte Dame. ’Of de taxi gratis was?’ ’Zeker wel! Als ik je maar naar een DDW locatie breng.’ ’Klokgebouw, kan dat?’ ’Tuurlijk!’ Hij telefonerend met zijn mattie op de achterbak. ’Zit je in de bus jonguh?, lekker betalen jij! Ik in taxi. Gratis!’ Hij vroeg nog wat design was en wat ze daar deden allemaal. Hij vond het mooi allemaal. Elk weekend zo’n week dat leek hem wel wat. Zij allen uit Libanon Een vrolijk stel. Ik vraag waar ze vandaan komen. ’Libanon’ had ik nog niet als antwoord gehoord. Ze genoten van de week. Zaten in een hotel. En één van hen, nu druk telefonerend, had een ontwerp voor een van de Design Rides gemaakt. Ze beëindigt het gesprek als ik vraag: ’maar dan moet je toch officieel ook ergens exposeren?’ Haar ogen twinkelen...

Tips Dutch Design Week 2013; VAN #DDW13 NAAR #IFW14...

  Ik ben een fan van de Dutch Design Week. Ga al ruim 10 jaar naar de Graduation en de catalogi pronken in mijn kantoortje op Strijp S. Ik ben zo’n fan omdat de hele stad bruist van de energie. Jonge mensen bij de Design Academy die na hebben gedacht over een andere, betere toekomst en dat voluit etaleren. De sfeer van onafhankelijkheid en vrijheid die uit de barbecueblokjes op Sectie-C omhoogdwarrelen. Eindhoven is even Babylonië, maar dan zonder de spraakverwarring, want iedereen spreekt dezelfde taal. De taal van de toekomst, van oplossingen, van geloof en van positiviteit. Dus Dutch Design is wat achterhaald. Het is International Feelgood Week in Eindhoven. Mensen vragen me veel om tips. Ik hou zelf erg van het conceptuele en filosofische. Daar zal ik jullie hier niet mee vermoeien. Heb de tips ingedeeld op locatie voor het laatste lange DDW weekend en een beetje wat daar te doen is. Ik kan het wel zeggen maar je moet het natuurlijk zelf gaan beleven! Zondag rijd ik trouwens weer in een van de Design Rides en breng ik je er graag ook nog eens zelf naar toe! NATLAB (STRIJP S) Eigenlijk zou je dit weekend een stoeltje, koffie en broodjes mee moeten nemen en je in een mooi hoekje tegen het Klokgebouw posteren. Je ziet dan exact waarom de Design Week zo leuk is en zoveel verschillende mensen trekt. Het is druk in het Klokgebouw. Toegankelijke toepassingen. Het is ook druk bij de Urban Shopper, de jurken van Maxima, Agri meets design én in het NatLab waar tegenwoordig Broet, Baltan en de Plaza Futura zijn gevestigd. Het is niet alleen open huis zodat je de nieuwe locatie met 5 zalen kunt bewonderen maar kijk zeker ook even in de kelder waar...

Het marathon gevoel

Ik ben een hardloper. Dat mag ik denk ik na zo’n 10 jaar lopen wel zeggen. Ik hou ervan om door de straten van Eindhoven te lopen, of om in het buitenland een stad al rennend te verkennen. En al ben ik echt geen talent , 1 à 2 keer per jaar probeer ik wel een halve marathon te lopen. Eind maart die van Berlijn en de tweede zondag van oktober die in mijn geliefde Eindhoven. Dit jaar liep ik niet in Eindhoven omdat ik mocht werken voor de Stichting Marathon Eindhoven. Ik was mede naar aanleiding van een opmerking over vorig jaar dit jaar verantwoordelijk voor de opzet, uitbouw en invulling van de ‘socials’ van de Marathon. Zorgvuldig had ik de accounts het afgelopen halfjaar opgebouwd. Mensen aangemoedigd die vele trainingskilometers maakten, mensen opgepept en geprobeerd het gevoel van deze marathon over te brengen. Op de wedstrijddag zelf ontploften Twitter en Facebook bijna. Prachtig om mee te mogen maken. Maar nog indrukwekkender was de positiviteit van de vele opmerkingen en tweets. Hardlopen is soms afzien, vaak over grenzen heengaan, jezelf tegenkomen maar altijd weer super gaaf als je de finish of een ander doel hebt gehaald. Hardlopen is ook soms jong beginnen. En de mooie beelden van (groot)ouders met (klein)kinderen die de MiniMarathon of City Run volbrachten staan nog op mijn netvlies. Net als de geweldige inzet van honderden vrijwilligers, de klanken van de tientallen bandjes  en de warme aanmoedigingen van het vele publiek. Hardlopen is een gevoel dat je kunt delen en dat heb ik geweten. Na afloop stroomden de mooie verhalen en foto’s binnen. Op Twitter, Facebook, in de pers maar ook via diverse blogs. Noem me sentimenteel maar bij menig verhaal moest ik slikken. Ik ben van plan komend jaar...

39,5 Oct06

39,5

  Als je 39,5 koorts hebt ben je ziek. Een rondje 39,5 bij het topschaatsen is dramatisch. En bij 39,5 ben je bijna veertig. Zomaar wat zaken rondom een getal. Maar dit getal heeft voor mij een hele andere betekenis. Mijn vader fietste ruim veertig jaar lang dagelijks van Valkenswaard naar Eindhoven en weer terug. Hij was een natuurliefhebber en kon zelfs links en rechts van de drukke N69 genieten van de wisselende seizoenen. Één boom was speciaal. Een grote eik recht tegenover ‘Treeswijk.’ Misschien wel de hoogste boom langs deze verkeersader. Hij genoot van de eindeloze vertakkingen, het dichte bladerdek en de seizoenen die deze boom lieten verkleuren van bruin naar appeltjesgroen naar mosgroen naar rood en roestbruin. Ik fiets nog geregeld naar Valkenswaard om vrienden te bezoeken en tot voor drie jaar geleden passeerde ik elke donderdag deze boom om mijn moeder te bezoeken. Een aantal jaren geleden viel mijn oog op een hectometerbordje dat klaarblijkelijk door een onoplettende automobilist op deze weg van zijn sokkel was gereden. Het stond tegen een hek van een een huis, te wachten op een mannetje van Rijkswaterstaat. Maar dat mannetje was na twee maanden nog niet komen opdagen en een maand daarna nog niet. Omdat ik het wel een mooi bordje vond besloot ik het maar mee te nemen om op mijn zoldertje te zetten. Ik keek even naar de plek naast de weg waar het bord eraf was gereden maar zag tot mijn verbazing dat de 39,5 die erop stond niet correspondeerde met de plek waar het bordje tegen het hek rustte. Dat moest ergens richting Aalst zijn. Ik fietste verder naar huis en was toch nieuwsgierig waar mijn bordje thuishoorde. En wat bleek? Echt exact tegenover mijn vaders boom was de thuisplek van...

Instagram Walk Eindhoven...

Op zondag 25 augustus kwamen op mijn initiatief zo’n 20 Instagram-enthousiastelingen om 10:00 bijeen op Strijp-S in Eindhoven om daar de 2e Eindhovense Instawalk te lopen. Weer een bewijs dat Sociale Media juist zorgt dat mensen bij elkaar komen. Voor de mensen die het niet weten. Instagram is een fotoprogramma op je mobiele telefoon waar je met filters foto’s kunt bewerken. Alle foto’s zijn vierkant. Je hebt ook daar mensen die je kunt volgen en zij kunnen jou volgen. Alle foto’s kunnen gedeeld worden op bv Facebook, Tumblr of Twitter. Instagram bestaat nu zo’n drie jaar en Facebook is sinds ruim een jaar eigenaar van Instagram. Ik heb bijna drie jaar een account en gebruik het bijna dagelijks met plezier. Het was een mooie morgen met dito resultaat. Hieronder een bloemlezing van het mooie Strijp-S op Storify 213x genieten! http://storify.com/marc040/instawalk040/        ...

Hei-sessie

Hei-sessie Veel bedrijven gaan met hun managers of werknemers de hei op om nieuwe verfrissende ideeën op te doen of de strategie voor het komende jaar te bepalen. DOK040 blijft niet achter en zo toog ik afgelopen dinsdag naar de Edese hei om alles op een rijtje te zetten. De letterlijk lege weg voor me maakte me metaforisch blij. Natuurlijk heb ik al diverse opdrachten lopen en in het verschiet maar veel is ook nog open. Ik maak me daar nog geen zorgen over. Wilde ik wellicht eerst op deze dag die hele weg plaveien of in ieder geval ervoor zorgen dat de stenen en het cement klaarlagen, besloot ik spontaan om maar de helft klaar te leggen. Een nuance-verschuiving in mijn benadering naar de markt moet ervoor zorgen dat ik af en toe een wat langere opdracht aanneem. Maar de rest moet eigenlijk zoveel mogelijk open blijven. Juist daarom ben ik gaan ondernemen. Om zaken aan te pakken waar ik energie van krijg, waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Maar ook om de vrijheid te hebben om ineens een spontane klus in Berlijn aan te nemen om af en toe een gave rondleiding te doen of om soms iemand zomaar spontaan te helpen. Om goed bij te blijven op mijn vakgebied en online veel te consumeren. Precies dat zorgt ervoor dat ik bedrijven, zzp’ers en instellingen goed wegwijs kan maken in de online jungle. Dat ik ze kan helpen met hun internet strategie of hun worsteling met sociale media tot een concreet en uitvoerbaar plan kan maken. Deze hei-sessie was dus zeer waardevol. Ik koester mijn klanten, mijn kennis en mijn vrijheid. En juist omdat ik zoveel aan kan en mag pakken ben ik wie ik ben en lever ik blijkbaar voor...