Een uiltje knappen…...

Deze week verscheen mijn column in het eerste nummer van de Strijp-S koerier. In mijn kantoor op de zevende etage van de Apparatenfabriek ligt een grote grijze zitzak. Ik knap daar wel eens een uiltje. Even tussen de middag een powernap. Maar nooit zonder een klein schuldgevoel. Mijn vader werkte ruim veertig jaar voor de NV en knapte nooit uiltjes op Strijp-S. Ik denk dat hij van een afstand niet eens veel verschil zou zien. De gebouwen staan er grotendeels nog en de klok op het Klok-gebouw tikt nog steeds de minuten rond. Dichterbij gekomen zou hij zich verbazen over de transitie. Over de horeca, de andere bedrijvigheid en vast ook over de loze leidingen boven zijn hoofd. Want wat heb je daar nu weer aan? Ik zou een arm om hem heen slaan (het is immers best bijzonder dat hij weer terug is) en we zouden denk ik samen op een bankje in de zon gaan zitten. Op de Torenallee. Ik zou hem laten vertellen over zijn werkzame leven bij Philips. Hoe dat ging toen. En tegelijkertijd zou ik vertellen over het nieuwe werken. Dat ík nu ook op Strijp-S werk. Maar niet voor die gloeilampenfabriek. Dat heel veel jonge en oude mensen heel veel verschillende gave dingen doen hier. Dat er geen prikklokken meer zijn. Dat je je bammetjes niet hoeft mee te nemen. Er überhaupt geen officiële pauze is. Dat je hier kunt sporten en naar de film kunt. En dat je zomaar, als je wilt, een uiltje kunt knappen. En dan hoor ik hem gewoon zeggen: ‘Wa un gekkigheid, uiltjes knappen doede moar in oew eige tijd.’ En precies dát is het. Mijn eigen tijd. 2016 op Strijp-S en ik geniet er met volle teugen van.  ...

Wat een fijn jaar was dat! Jul17

Wat een fijn jaar was dat!...

Eens per jaar blikt Angelique van de Wiel terug op haar zakelijke hoogtepunten. Ik bedenk me al jaren dat ik dat ook moet doen. Even terugkijken om weer met frisse blik in de toekomst te kijken. Komt ie: Het begon na de zomervakantie van 2014 met een aantal Master Classes en het vervolg van het Dutch Design Week Project waarbij ik de medewerkers van mijn favoriete week wat meer ‘Social savvy’ heb gemaakt. Meteen ook begon het rondleidingseizoen. Van de TU tot Griekse studenten en van lokale bedrijven tot de kunstclub Vught, ik heb ze allemaal met plezier in Eindhoven en Strijp-S rondgeleid. Het najaar bestond uit het geven van LinkedIn Trainingen voor CZ, de uitloop van Social Media Strategie voor Vitras en nog een staartje Facebook curriculum voor Woonbedrijf Eindhoven. Ondertussen fotografeerde ik 50 dagen voor Het Parktheater, gaf ik het Muziekgebouw training en maakt ik MU wat wijzer op het gebied van online en cultuur. De marathon Eindhoven werd weer een feestje omdat ik de social activatie van DLL mocht doen. Ondertussen nog een Instagram opdracht voor het Eindhovens Dagblad en een live blog verzorgen voor Adecco. Daarnaast weer een aantal dagen met veel plezier taxi gereden in de DDW-cab. Het mede-bedenken en natuurlijk meedoen met ‘verstoppertje voor volwassenen’ in het Parktheater was ge-wel-dig!  Daarna volgde de Lumens Groep waar ik help bij het ontwikkelen van een social media strategie. En in december deed ik nog een korte opdracht op de High Tech Campus. In januari begon ik voor vijf maanden als interim marketing manager bij Het Muziekgebouw. Een leerzame en intensieve periode volgde. Er wordt daar Champions League gespeeld.  Op 9 februari werd ik ook nog eens officieel docent. 16 uur per week verzorg ik lessen, begeleid ik afstudeerders en maak ik toetsen voor de Fontys...

50 jaar, 50 dagen, 50 Insta’s van het Parktheater Eindhoven...

The day after the fifty days before. Zo voelt het. Wat een feest was het om elke dag in het Parktheater Eindhoven te zijn. Wat een feest om met iedereen daar te spreken en elk hoekje aan gaatje te zien. En wat een feest om de gastfotografes Miriam en Claudia prachtige foto’s te zien schieten. En tenslotte wat een feest om gisteren tijdens 24u vonkt de foto’s te mogen laten zien en een warme hand van het Parktheater te ontvangen. ‘Wat vind je zelf nu de mooiste? Het werd me gisteren en door anderen vaak gevraagd. Gisteren koos ik Dag 27 maar ik vind nu toch Dag 3 én Dag 20 (zie boven) van Miriam de mooiste. Maar mensen, het was een feest! Afkicken nu! En hierrrrrrrrrrrrr vindt u alle foto’s op een rij!...

Tips Dutch Design Week 2014 #DDW14...

TIps  2015  DDW staan hier: Tips 2015 Vorig jaar gaf ik op mijn site een aantal tips voor mjn favoriete event. Dat was meteen een van de best bekeken berichten ever. Dit jaar werd er zelfs gevraagd of ik weer wat tips op mijn site wilde zetten. Maar natuurlijk wil ik dat! Parkeertip bij Strijp-T. MIJN TIPS:         SECTIE-C Ver weg maar absoluut de moeite waard. Zeker bij mooi weer. En de Design Rides brengen je er gratis heen. Check doordeweeks wel even of ze ‘s middags open zijn. Het programma draait hier ‘s avonds vaak wel helemaal door. Sectie-C zit vol met kleine en grote projecten, barst van de designers en je ruikt in de ateliers het hout en metaal. Hier wordt vaak hard gewerkt en dat zie je ook.  Ik licht er een paar dingen uit. Helemaal achterin links de “Dee-Dee-Wee-Doom-Pa-Di-Dee” tentoonstelling die zeker de moeite waard is. Toegang 1 Euro maar daarvoor mag je wel een balletje uit een automaat halen en daarmee stemmen op de projecten. Trek je een zilveren bal dan win je zelfs een meet and greet met een heuse designer. In een grote hal zijn leuke dingen te zien rondom het thema ‘channel.’ Het fietspompkanon is leuk voor jong en oud! Kijk ook even achterin de hal bij de ‘Stop Motion studio’ van Niels Hoebers. Prachtige miniatuurwerelden, echt handwerk! En loop even binnen bij de ateliers. Ik zag een spaarpotsok, een propellorklok en even verderop bij Maarten Coolen schitterend bewerkte zwart-wit foto’s. Eten kun je o.a. bij de frietfiets (echt fantastisch lekkere bio-friet die overigens wordt geschild tijdens het fietsen), het aanschuifrestaurant en dan blus je af met echte Eindhovense koffie van de boys van DENF. Adres Sectie-C voor navi: Daalakkersweg 2 Ik ben een beetje...

One down, one to consider, one to go...

In de tachtiger jaren had ik als scholier drie grote maatschappelijke dromen. Er hing op mijn kamertje thuis een poster van Solidarność aan de muur. Ik droomde met Lech Walesa grote dromen over meer democratie in het oostblok, over vrijheid van meningsuiting en was tegelijkertijd ook bang voor ‘de Russen’ en kernkoppen en zo. Op 9 november 1989 kwam voor mij een droom uit. Ik heb met kippenvel voor de tv gezeten, gehuild en gejuicht. Dit jaar ben ik in Berlijn bij de herdenking van, voor mij, het allerbelangrijkste politieke feit uit de 20e eeuw. Ik droomde ook van een groot Eindhoven. Waarbij randgemeenten opgingen in de vierde stad van Nederland. Schreef een kritisch verslag over de agglomeratieraad Eindhoven en was niet geliefd om mijn mening in Valkenswaard. Om bepaalde ambities waar te maken en voorbereid te zijn op een stedelijke toekomst geloof ik nog steeds in een groter Eindhoven. Toch maak ik me er niet meer zo druk over. Waar ik me wel druk over maak zijn de rechten van homo’s en lesbiennes. Mijn natuurkunde leraar Brink was homo en droeg elke dag een roze driehoek. Ik voerde met hem enkele goede gesprekken na schooltijd over het waarom van zijn kleine uiting. Liberaal was ik al maar sindsdien ook voorvechter van gelijke rechten. Dat werd droom drie. Ik vond het vreemd dat bepaalde zaken niet geregeld waren en dat sommige mensen homo’s raar vonden. Toch heb ik altijd gedacht dat ergens in 2014 een coming-outdag niet meer nodig zou zijn. Helaas is niets minder waar. Natuurlijk zijn er zaken verbeterd zoals het homo-huwelijk maar wereldwijd is het nog vaak heel slecht gesteld met rechten van gays of is het zelfs nog strafbaar om een bepaald mens te zijn. En ook in Nederland is het...