De halve marathon van Eindhoven als therapie

 

Afgelopen zondag trok de gezelligste marathon van Europa weer door de straten van Eindhoven. Kipchumba won in een nieuw parcoursrecord. Prachtig natuurlijk en daarmee staan we in de top 5 snelste marathons ter wereld. Maar in de luwte van deze Keniaan boekten duizenden mensen hun eigen overwinning. Een paar voorbeelden.

-mijn eigen vrouw trainde keurig maar werd twee weken voor de marathon ziek. Een flinke dosis antibiotica en een ijzeren wil hielpen haar net op tijd op de been. Ze liep de halve marathon en genoot met volle teugen. De knuffel op het parcours met de kids was warm en lief

-een ex collega en vriend die als therapie voor een zware burnout rustig moest hardlopen had zijn zinnen gezet op de halve. Hij liep hem fluitend uit. Het moment dat ik hem bij het Philips Stadion highfivede was ontroerend

-een jongen die ik ken van het PSV Netwerk en die ik af en toe spot bij Europese uitwedstrijden liep voor het eerst een halve marathon. Hij heeft niet het ideale hardloopfiguur maar was wel sneller dan ik ooit ben geweest. Ik mocht hem door een dip heenschreeuwen. Respect!

-een zakenrelatie die na een knieblessure net op tijd weer kon trainen en behoorlijk gespannen toch dik onder de twee uur liep. Mooi!

-een vrouwelijke kennis die nog nooit een halve marathon had gelopen en er een toptijd uitperste is geweldig!

-een jongen die ik online ken, kanker overwon en juist deze halve marathon had uitgezocht om weer te laten zien dat hij er weer helemaal was. Kippenvel.

-en niet te vergeten al die jonge en oude mensen die de cityrun uitliepen. Wat een sfeer, wat een positieve vibe

En zo kan ik nog wel even doorgaan. De stad bruiste maar Eindhoven zat deze zondag ook vol met verhalen. Verhalen van kleine overwinningen. Net zo belangrijk als Kipchumba en een klein deel staat nu terecht een beetje in de schijnwerpers. De halve marathon als therapie. Ook voor mij. Ik ben na een blessure weer begonnen met trainen en liep zondag mijn eigen Stratumse cityrun. Niet toevallig op de dag van de halve marathon. I’ll be back!

P.S. En dit moois was niet mogelijk zonder hulp van al die honderden vrijwilligers. Hulde! Jullie verdienen een feestje.