Dutch Design Week 2011; Graduation, de hoogtepunten

Afgelopen weekend bezocht ik uiteraard weer de Dutch Design Week in mijn eigen Eindhoven. Elk jaar weer een hoogtepunt op de evenementenkalender. HET MAAKT MIJ BLIJ! De DDW bestaat 10 jaar en ik bezocht voor de 11e keer de Graduation Show. Dit blijft voor mij nog steeds de ‘must see.’ Jonge mensen die buiten kaders denken, innovatieve oplossingen zoeken én vinden en fris van de lever zijn. Het mooie is dat de meeste afstudeerders bij hun werk staan en je ze dus gloedvol kunt horen praten over hun projecten. Vergeet ook niet de Master tentoonstelling op de 3e etage te bezoeken. Vaak wat minder ‘grijpbaar’ maar filosofisch, conceptueel gezien stuk voor stuk design-pareltjes.

Niet zomaar een greep:

Een catamaran van Marijn Beije als een soort drijvend hotel. Je kunt zowel onder water kijken, op de waterspiegel slapen en in het adelaarnest de horizon observeren.

Massoud Hassini maakte als kind in Afghanistan miniaturen die door de wind meegeblazen werden. Vaak eindigden ze in een mijnenveld waar hij ze natuurlijk niet terug kon halen. Dat inspireerde hem om deze windgestuurde mijnenveger te maken. Er zit een GPS device in waardoor je kunt zien waar het ‘mijnenvrij’ is.

Dit vind ik erg gaaf! Bennie Meek Liep dwars door Nederland en maakte elke 10 stappen een foto. Zo krijg je letterlijk een dwarsdoorsnede van het Nederlands landschap.

[vimeo http://vimeo.com/29724471]

Bennie Meek – Zicht en Landschap from Design Academy Eindhoven on Vimeo.

Een iepenhouten kast die langzaam verkleurt door pigment van gemalen bladeren! Kom er maar eens op! Yannic Alidarso kwam erop en maakte het concept!

Een echt Eindhovens project is ‘De Tafels van Eindhoven’ van Ardie van Bommel De samengevoegde stadsdelen van 1 januari 1920 komen weer apart tot leven. In het blad zie je in de onderverdeling van de vroegere gemeenten de groei van Eindhoven vanaf de samenvoeging tot nu. Iedere laag is een abstracte weergave van de woningbouw in een decennium. Op één dag na, staan de tafels het hele jaar door in het stadsdeel. Krijgt de tafel een plek in de voetbalkantine, in het buurthuis of misschien wel als condoleance tafel? Ieder stadsdeel bepaalt dat voor zich. Ieder jaar op 1 januari komen de tafels samen in de burgerhal van het stadhuis, waar de tafel van het oorsponkelijke Eindhoven het hele jaar door centraal staat. De sporen die zijn achter gebleven op de tafels door het gebruik van het stadsdeel geven iedere tafel een eigen identiteit.

Akko Goldenbeld maakte een schaalmodel van Eindhoven van centrum tot zuid,  zette dat op een rol, verbond dat met hamertjes die een piano in beweging zetten. Voilà! The sound of the city klinkt zo:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=1vU6yFbM33I]

Jeriël Bobbe paste het oudste filmprincipe andersom toe. Jij beweegt (in bv een trein) en de film staat op een muur. Grappig!

[vimeo http://vimeo.com/29722455]

Online met offline verbinden. Je zou het mijn missie of dagtaak kunnen noemen. Daphne van Mourik doet het met een kwinkslag. Je SMS laten voorlezen aan de deur? Je Tweet op een ballon plaatsen en afleveren? Alles kan. Niet alleen leuk voor particulieren maar ik zie zeker ook mogelijkheden voor bedrijven. Leuk concept, frisse vrouw, die nog veel meer goede ideeën heeft!

Geen onderzetters nodig en je niet druk maken over vlekken. De parafine tafel van Tom Gottelier kan namelijk na gebruik weer egaal gemaakt worden. Maar zeg nu zelf: met pan-afdrukken ziet het er ook geweldig uit!

Als je Rianne Koens haar vinding met passie ziet presenteren moet je toch onwillekeurig terugdenken aan standwerkers die vroeger op de markt hun handige huidhoudhulpjes presenteerden. Die gedachte schiet echter maar heel even door je hoofd want het is echt een ingenieuze vinding. Een echte dunschiller die het wit aan de vrucht laat zitten, een droogbakje dat overal geplaatst kan worden en een stamper die echt werkt. Het gevolg: hergebruik van schil door heerlijke geurende extracten. En trouwens, die standwerkers waren allemaal dikke, kale mannen, daar kocht ik nog geen doosje lucifers van.

Leuke toepassing voor de iPhone van Niels van Hoof. Zo kunnen bijvoorbeeld kinderen, door de barcode te scannen zien waar het eten vandaan komt. Nu nog een app die de calorieën vermeldt. Iets waar ik al jaren naar uitkijk.

Met je koffer al zingend naar huis, begeleid door muziekmakende stoeptegels. Travelling live is fun met Jeriël Bobbe.

Mooie visulatie van Kyra van Ineveld. Dit is dus wat er op Wikipedia staat over Obama. Veel dikker dan menig deel van een oude 1.0 encyclopedie.

Dit is door Belgische cabaretiers ook gedaan. Wie het eerst was doet er niet toe. Het is hilarisch leuk om te zien wat er gebeurt als je Facebook in het alledaagse fysieke leven kopieert. Charlotte Porskamp laat ook zien hoeveel moeilijker het dan is om mensen iets over hun leven te laten zeggen. Leuk! Hier alle filmpjes: http://meet-charlotte.nl/faceyourfacebook/

[vimeo http://vimeo.com/17742083]

“The dude in the Dommel’ is ook al zo grappig. Tom Loois zit aan een tafel, midden in de Dommel en brengt zo op een onorthodoxe manier leuke conversaties op gang. Love it!

[vimeo http://vimeo.com/29723796]

Deze kon niet ontbreken. Wij Dubachen zijn toiletgebruikers die er de tijd voor nemen. Michiel Martens geeft het toilet de plek die het moet hebben. Niet meer in afgeroomde hoekjes op een modern zwevend toilet. Nee, hij maakt er iets moois van en de mogelijkheden zijn eindeloos. Zouden we net als de oude Romeinen weer samen gaan poepen?

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=v8UlooIoMt0]

Erg mooi. Een spiegel die een spiegel is maar achter de spiegel je juwelen laat zien dan wel verbergt. Mooi systeem van Stef van Diepstraten. Kansrijk.

Dit is voor mij een van de hoogtepunten. Philip Lüschen maakte voor de wachtkamer een ‘sneak in front tool.’ Een scherm wat je optrekt voor je mede-wachtenden zodat je als eerste aan de beurt bent. Humor om te lachen en als dit niet buiten de kaders denken is dan weet ik het niet meer!

Vergeet op de derde verdieping vooral de Masters niet. Wat zou ik graag zo’n verdiepende opleiding doen. Voor mij een prachtige combinatie van dieper denken en moderne technieken is ‘Online Experience, Offline Keepsake’ waar Maya Ben David. Zij zocht naar online beelden van bijvoorbeeld de Arabische lente. Koos een icoon en printte op 3D dat herkeningsbeeld uit. Ziedaar een iPhone met in het Arabisch de tekst ‘Freedom.’  Indrukwekkende Master! Cum Laude, ook wat mij betreft. 😉

Een puntje van kritiek tot slot:

Nog steeds jammer dat alle beschrijvingen alleen in het Engels te krijgen zijn. De zo gewenste brede doelgroep haakt niet af maar haakt ook niet aan. Een Graduation show zonder duiding is eigenlijk niet mogelijk. Al stond er alleen maar een bordje bij elk project met een beschrijving in drie zinnen in het Nederlands. Niet voor mij, maar ik hoor deze klacht erg vaak terug van andere mensen. Ook van mensen die doorgeleerd hebben trouwens. 🙂

Sluit ik af met de woorden van Victor Papanek, een van de godfathers van design, die je ziet als je de Graduation Show verlaat:

THE ONLY IMPORTANT THING ABOUT DESIGN IS HOW IT RELATES TO PEOPLE 

Waarvan akte!