39,5 Oct06

39,5

  Als je 39,5 koorts hebt ben je ziek. Een rondje 39,5 bij het topschaatsen is dramatisch. En bij 39,5 ben je bijna veertig. Zomaar wat zaken rondom een getal. Maar dit getal heeft voor mij een hele andere betekenis. Mijn vader fietste ruim veertig jaar lang dagelijks van Valkenswaard naar Eindhoven en weer terug. Hij was een natuurliefhebber en kon zelfs links en rechts van de drukke N69 genieten van de wisselende seizoenen. Één boom was speciaal. Een grote eik recht tegenover ‘Treeswijk.’ Misschien wel de hoogste boom langs deze verkeersader. Hij genoot van de eindeloze vertakkingen, het dichte bladerdek en de seizoenen die deze boom lieten verkleuren van bruin naar appeltjesgroen naar mosgroen naar rood en roestbruin. Ik fiets nog geregeld naar Valkenswaard om vrienden te bezoeken en tot voor drie jaar geleden passeerde ik elke donderdag deze boom om mijn moeder te bezoeken. Een aantal jaren geleden viel mijn oog op een hectometerbordje dat klaarblijkelijk door een onoplettende automobilist op deze weg van zijn sokkel was gereden. Het stond tegen een hek van een een huis, te wachten op een mannetje van Rijkswaterstaat. Maar dat mannetje was na twee maanden nog niet komen opdagen en een maand daarna nog niet. Omdat ik het wel een mooi bordje vond besloot ik het maar mee te nemen om op mijn zoldertje te zetten. Ik keek even naar de plek naast de weg waar het bord eraf was gereden maar zag tot mijn verbazing dat de 39,5 die erop stond niet correspondeerde met de plek waar het bordje tegen het hek rustte. Dat moest ergens richting Aalst zijn. Ik fietste verder naar huis en was toch nieuwsgierig waar mijn bordje thuishoorde. En wat bleek? Echt exact tegenover mijn vaders boom was de thuisplek van...

Hei-sessie

Hei-sessie Veel bedrijven gaan met hun managers of werknemers de hei op om nieuwe verfrissende ideeën op te doen of de strategie voor het komende jaar te bepalen. DOK040 blijft niet achter en zo toog ik afgelopen dinsdag naar de Edese hei om alles op een rijtje te zetten. De letterlijk lege weg voor me maakte me metaforisch blij. Natuurlijk heb ik al diverse opdrachten lopen en in het verschiet maar veel is ook nog open. Ik maak me daar nog geen zorgen over. Wilde ik wellicht eerst op deze dag die hele weg plaveien of in ieder geval ervoor zorgen dat de stenen en het cement klaarlagen, besloot ik spontaan om maar de helft klaar te leggen. Een nuance-verschuiving in mijn benadering naar de markt moet ervoor zorgen dat ik af en toe een wat langere opdracht aanneem. Maar de rest moet eigenlijk zoveel mogelijk open blijven. Juist daarom ben ik gaan ondernemen. Om zaken aan te pakken waar ik energie van krijg, waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Maar ook om de vrijheid te hebben om ineens een spontane klus in Berlijn aan te nemen om af en toe een gave rondleiding te doen of om soms iemand zomaar spontaan te helpen. Om goed bij te blijven op mijn vakgebied en online veel te consumeren. Precies dat zorgt ervoor dat ik bedrijven, zzp’ers en instellingen goed wegwijs kan maken in de online jungle. Dat ik ze kan helpen met hun internet strategie of hun worsteling met sociale media tot een concreet en uitvoerbaar plan kan maken. Deze hei-sessie was dus zeer waardevol. Ik koester mijn klanten, mijn kennis en mijn vrijheid. En juist omdat ik zoveel aan kan en mag pakken ben ik wie ik ben en lever ik blijkbaar voor...

Meer dan een halve eeuw…...

Gisteren was het open dag in het huis van mijn ouders. Ze hebben in dat huis samen veertig jaar en mijn moeder zelfs vijftig jaar gewoond. Ik ben er geboren en lief en leed is er gedeeld. Het was zomaar een idee om vrienden, familie en kennissen afscheid te laten nemen van het huis, de spulletjes en de plek. Mensen mochten ook een aandenken meenemen. We wisten dan ook niet wat we moesten verwachten. Maar wat was het een geslaagde dag! Heel veel mensen wilden graag nog een keer bij Mientje (en Cor) zijn. Nog een keer die geur opsnuiven, nog een keer in die vertrouwde omgeving zijn. We hebben ook veel mensen blij gemaakt met spullen. De een met spulletjes voor een kind dat op kamers ging, de ander met plantjes voor in de tuin. Weer een ander met Mientje’s sporttas of met een hangertje of schilderijtje. Geweldig om te zien, geweldig om mogelijk te maken. Maar ik zag ook verdriet. Vrienden en familie die al meer dan een halve eeuw bij mijn ouders kwamen en dat nu nooit meer zullen doen. Ik vergeet het beeld nooit meer van een vriend van mijn ouders die huilend afscheid nam. Beeldjes die mijn vader ooit zelf had gemaakt stevig in zijn handen. Alsof hij nog even wilde vasthouden aan wat eens was. Er is een tijdperk voorbij. Wij bouwen nu aan dezelfde vriendschappen. Ergens hoop je dat je ooit ook zo gemist wordt. Dan heb je het goed gedaan. Ik proost vanavond op...

Daarom hou ik zo van Eindhoven: Dutch Design Week 2010...

Transcript van mijn ED Blog The Dutch Design Week. Voor mij een van de hoogtepunten van het Eindhovens evenementenjaar. Sterker nog: dit is een Nederlands topevent dat zelfs internationaal stevig op de kaart staat. Het is een van de redenen waarom ik Eindhoven zo’n topstad vind. Vandaag was de eerste dag van dit negendaags designfestijn. Meteen maar van geprofiteerd. Ik startte vroeg en klopte om half elf al aan de deur op Strijp-R, waar het nieuwe werkstulpje van Piet Hein Eek staat. Wat een genot moet het zijn om hier van hout en staal mooie dingen te mogen maken. Een geweldige vibe, een prachtige grote hal en meubels en kasten om je vingers bij af te likken. Mijn dochter zag deze auto wel zitten. Papa gaat sparen (EUR 3.895,-). Daarna Naar het klokgebouw. Daar is van alles te zien van gevestigde designstudio’s tot individuele designers. Mooie ervaring in ‘De Ruimte’ gehad op de vierde etage (nummer 225).  Leuk allemaal daar. Toch lonkte de ‘Graduation Show’ in de Witte Dame. Ik ga hier al jaren heen en kom er steevast blijer uit dan ik er ingegaan ben. Hier worden de afstudeerprojecten van de Design Academy tentoongesteld. Ook de IM masters tonen hun kunsten. De Masterafdeling is taaier, maar ik zou dolgraag zo’n verdieping doen. Geweldig om zo conceptueel, bijna filosofisch te denken. Het is indrukwekkend om te zien hoe deze jonge mensen anders naar de wereld kijken, met oplossingen komen, vernieuwend zijn maar vooral met een open blik de toekomst aanschouwen. De meeste afgestudeerden staan bij hun eigen project en je kunt ze dus gewoon aanraken en vragen stellen.  Ik nam een gratis ‘Design Ride’ naar de Witte Dame en de chauffeur (een vrijwilliger van een Eindhovense vereniging) en ik constateerden dat het jammer was...

Stukje over #droam op BNR met mijn commentaar...

Leuk stukje radio. BNR over MiFi met mijn commentaar geworden. Ga binnenkort naar NY, daar ook maar #droamen denk ik. Zie ook deze eerdere...