Het is de vooruitgang meneer… Mar15

Het is de vooruitgang meneer…...

Mijn middelbare schooltijd was in een woord geweldig. Hoewel ik eerst hemel en aarde bewoog om naar het Van Maerlant in Eindhoven te mogen ben ik achteraf toch blij geweest dat mijn ouders voet bij stuk hielden en me inschreven voor het Hertog Jancollege in Valkenswaard. Van 1980 tot 1987 beleefde ik een heerlijke VWO tijd en de school en het gebouw boden alles wat je als adolescent wilt. Zwart-wit feesten, vijflandenontmoetingen, de MR, de Kemphaan, de cour, de kantine met Peer, de reis met Duits naar Oost-Duitsland, de vele strafbezoekjes aan de conciërges en dus het schoffelen, de filmavonden en het overblijf met Cis. Buiten leren was er op het Hertog Jan heel veel te doen. Het gebouw en het hele terrein leende zich daar ook voor. Je had het hoofdgebouw met grote lokalen met veel licht. Het was geen rechttoe rechtaan gebouw, maar het was gebouwd in een slangvorm met vertakkingen. Ook bevond zich boven de kantoren van de hoofdingang nog een zolderverdieping waar voornamelijk het Biologie cluster les gaf. Binnen die speciale vorm bevonden zich twee gymzalen en ook twee ingesloten cours waar je redelijk intiem je bammetjes op kon eten (en als je ze niet opat viste Cis ze wel uit de prullenbak om ze aan de uitdijende Valkenswaardse meeuwenkolonie te voeren). Naast het hoofdgebouw had je de noodlokalen. Zompige, oude lokalen met wanden van bordkarton. Toch hadden die lokalen iets unieks. Ze lagen midden in de bossen of keken uit over de oneindige sportvelden die deel uitmaakten van het terrein. Buiten de noodfabriek had je nog wat prefab gebouwen waar, zeker niet onbelangrijk, de kantine gevestigd was waar Peer de scepter zwaaide en waar je menig vrij uurtje doorbracht in nicotinedampen. Dat laatste hinderde niet, het was toentertijd de geur van vrijheid! De conciërgewoning completeerde het geheel...