De Regenkever Jan15

De Regenkever

Ik lees mijn kinderen altijd ‘verhaaltjes met de mond’ voor. Een daarvan is ‘De Regenkever.’ En waarom zou ik dat niet met jullie delen? Vinden jullie het wat? Ik wil De Regenkever nog meer avonturen laten beleven. Goed idee? en misschien een uitgever geïnteresseerd? In ieder geval veel plezier!  Tekening van Annabelle (6) De regenkever     De regenkever is gek op nattigheid.   Niet zoals jij in de douche of in het zwembad   Nee, de regenkever houdt van plensbuien   Het liefst wordt hij zo nat mogelijk   De regenkever kijkt de hele dag op buienradar   Als hij ziet dat het gaat regenen dan   sprint hij naar buiten en gaat op een open plek staan   De druppels tikketakken dan op zijn schild   De regenkever is dan super blij     Vind jij het ook fijn als je in je bedje ligt en je hoort de regen op het dak vallen?     De regenkever heeft geen dak nodig. Hij zit lekker droog onder zijn schild   Als de bui over is zijn er gelukkig nog de plassen   Het liefst loopt hij met zes pootjes tegelijk te plenzen   Zonder regenlaarzen, gewoon met zijn blote poten door de plas   En als de plassen weg zijn kruipt de regenkever het liefst weg in een regenton   Daar kruipt hij in een holletje om te zien of er niet weer een bui komt   Want er kan geen water genoeg zijn, denkt de regenkever   De regenkever houdt niet van de zon en ook niet van paraplu’s   Droog blijven vindt de regenkever maar niks     Hou jij ook van de regen of juist niet?    ...

En soms op een kiwi… Mar11

En soms op een kiwi…...

Ik lees mijn dochter elke avond voor. In de donkere wintermaanden van 2009 is het boekje ‘Een muts voor de maan’ favoriet. Krokodil, aap en kip maken zich zorgen over de warmtehuishouding van het nachtelijk oog en proberen hem een muts, wanten en sjaal te bezorgen. Ik zal jullie het hele verhaal besparen maar uiteindelijk slaagt de missie en heffen onze vrienden blijgemoed het volgende lied aan: ‘maan, maan, lieve maan, soms lijk je op een appeltje en soms op een banaan’. Juultje kijkt bij de eerste woorden al ondeugend naar me op en kan haast niet wachten om toe te voegen ‘ (…) en soms op een kiwi’. We schateren het dan allebei uit van het lachen en verzinnen er daarna nog lustig op los. Waarmee ik maar wil zeggen dat niets hoeft te zijn wat het lijkt. Het is maar wat je erin ziet en wat je wilt geloven. Volgens mij gaat het zo ook met crises. De ene recessie is de andere niet. Natuurlijk liegen cijfers niet en ook de maan in ons verhaal blijft de maan. Toch weiger ik mee te gaan met doemdenkers en putpraters. En nee, ik ben niet naïef en negeer ook de feiten niet. Waar ik wel in geloof is de microkracht van het gezin die ons door deze tijd gaat loodsen. Een crisis zorgt ervoor dat je gedwongen wordt om anders naar zaken te kijken, dat je je creativiteit aanspreekt en het zorgt dat innovativiteit weer een kernbegrip wordt. En het maakt je bewust van de echt belangrijke zaken in het leven, zoals een dochter die met rode konen in bed ligt te stuiteren van het lachen om haar eigen grap. En daar ligt de basis voor een prachtige toekomst. Draai eens dingen om, leer simpele dingen...